Zemmour zaait onrust

Eric Zemmour is officieel nog geen kandidaat voor de Franse presidentsverkiezingen van volgend jaar, maar toch is deze racistsische haatprediker de attractie van de campagne. Zowel het uiterst-rechtse Rassemblement National (RN) van Marine Le Pen als de rechtse Les Républicains (LR) zijn beducht voor het impact om hun achterban. President Emmanuel Macron is er ook niet gerust in en deed woensdag zijn eerste uitval tegen Zemmour.

Alomtegenwoordig

Deze uiterst-rechtse polemist heeft in Parijs al een chic hoofdkwartier, zijn sympathisanten worden aangepord fondsen te storten om tot 10 miljoen euro te komen, en dagelijks duikt hij op in kranten, magazines, sociale media en vooral tv-stations. Op BFMTV gaat hij in duel met Jean-Luc Mélenchon van La France insoumise die dit verantwoordt uit noodzaak om de tegenstellingen te beklemtonen. Zenders wedijveren met elkaar om hem in de studio te krijgen.

Zijn pas verschenen boek “La France n’a pas dit son dernier mot” zal het succes van 2014 met ‘Le Suicide français’ – honderdduizenden verkochte exemplaren – wellicht nog overstijgen. En vorige week was hij te gast bij de Hongaarse premier Viktor Orban die een conferentie hield over de demografische neergang van Europa, een thema dat Zemmour nauw aan het hart ligt.

“Présidentielle: tous spectateurs d’Eric Zemmour” aldus het weekblad l’Express.

Bolloré

Zemmour kent de mediawereld dan ook door en door, onder meer als medewerker van de rechtse krant Le Figaro en de jongste jaren vooral door zijn dagelijkse rubriek op de zender CNews van zijn vriend Vincent Bolloré.

Deze laatste heeft al heel wat media in handen, sinds kort controleert hij ook de populaire radiozender Europe 1 en hij staat op het punt de resten van het imperium Lagardère binnen te doen. Met Bolloré aan zijn zijde, zou Zemmour dagelijks nog meer kunnen kiezen waar hij die dag opduikt.

“Tot zijn verrassing” (het was mooi gepland) verscheen hij ook op de voorpagina van Paris Match, het magazine dat binnenkort in handen komt van Bolloré. De zogenaamde “verrassing” liet hem toe alweer kabaal te maken als “slachtoffer” van de media, terwijl hij uit die media niet is weg te slaan. Peilingen kennen hem steeds hogere percentages toe, tot 13 %, maar de Franse peilinginstituten hebben de jongste jaren wel een reputatie opgebouwd als hoogst onbetrouwbaar en manipulatief. Niettemin maken die cijfers indruk op een politieke wereld die daar uitermate belang aan hecht.

Le Pen

President Macron is er al een tijdje niet gerust in. Zemmour zou heel wat stemmen weghalen bij Marine Le Pen, zodat de kans op een heruitgave van het duel Macron-Le Pen kleiner wordt. Macron vindt een duel met Le Pen makkelijk te winnen. Maar indien bij voorbeeld een rechtse kandidaat als Xavier Bertrand daardoor de tweede ronde zou halen, ziet het er voor Macron slechter uit.

Natuurlijk is Le Pen er nog minder gerust in, als ze zelfs de tweede ronde niet zou halen, ziet het er voor haar en het RN somber uit. Temeer omdat het binnen dat RN al een tijdje erg rommelt, de misnoegdheid over Le Pens autoritair beleid en “zachte standpunten” leidt tot spanningen. Volgens bovenvermelde peiling zou Le Pen 16 % halen, vorig jaar was dat nog 28%. Aan dit tempo zal Zemmour haar, althans in de peilingen, eerlang voorbijsteken.

Kopiëren

Bij de rechtse LR zitten ze ook erg in hun maag met Zemmour, want hij komt in hun vijver vissen. Hij dient zich immers aan als een authentieke gaullist en richt zich uitdrukkelijk tot de reactionaire kiezers die in 2017 achter de rechtse kandidaat François Fillon stonden. “LR zal een dijk opwerpen tegen Zemmour en diens ideeën”, aldus Damien Abad, fractieleider van LR in de Assemblée. Maar partijleider Christan Jacob was in een gesprek op BFMTV heel wat milder voor Zemmour: “geen racist, niet uiterst-rechts”. LR-parlementslid Eric Ciotti zei dat hij in een duel Macron-Zemmour voor deze laatste zou kiezen.

De partijleiding is al blij dat LR een presidentskandidaat gaat aanwijzen op een begin december te houden congres, zonder Zemmour in de buurt die bij een deel van de achterban goed ligt. Maar de schaduw van Zemmour zal over dat congres hangen.

Die schaduw hangt er nu al, alle kandidaat-kandidaten haasten zich om de thema’s van Zemmour tot de hunne te maken, vooral dan rond migratie. Michel Barnier, die namens de EU met Londen Brexit onderhandelde, stelt een moratorium van drie drie tot vijf jaar op migratie voor. Volgens Zemmour is Xavier Bertrand, bestgeplaatste kandidaat bij rechts, het in een privé-gesprek eens met hem. Ook Bertrand aast op de Fillon achterban.

Le Pen voelt natuurlijk de hete adem van Zemmour in de nek en stelt nu voor een referendum te houden over burgerschap, identiteit en migratie. En het feit dat de Franse regering dinsdag als drukkingmiddel op Marokko, Algerije en Tunesië om uitgewezen burgers op te nemen, het aantal visa drastisch inperkt, wordt niet los gezien van de campagne.

 

(Visited 121 times, 1 visits today)
Deel dit artikel

Visited 246 Times, 1 Visit today

Tags :
Over Freddy De Pauw

Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws – over trends in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.

zie ook