Woke en ‘maccarthysme’

Uit De Standaard: “In een interview in deze krant waarschuwde Luc Sels, rector van de KULeuven, voor polarisatie die academische vrijheid in de weg staat. Onder meer extreme fracties van woke zijn volgens hem nefast. Andere rectoren reageren. ‘Toen ik het interview las, knikte ik instemmend.”

Woke als bedreiging van vrij onderzoek. Niet alleen bij ons:

“Later zal de thans modieuze cancel culture ooit herinnerd worden als een verschrikking zoals het maccarthysme “, aldus schrijfster Lionel Shriver in een gesprek: met ‘Le Monde des livres’. Ze gaat al jaren tekeer tegen de manier waarop zijzelf en zovele anderen schuldig worden bevonden aan cultural appropriation (‘culturele toeëigening).

Shriver overdrijft wel sterk. Het ‘maccarthysme’ slaat op de anticommunistische heksenjacht in de VS van senator Mac Carthy in de jaren 1950. Duizenden mensen, ook auteurs, werden toen gebroodroofd. Nu blijft het nog een marginaal verschijnsel. Maar wel zorgwekkend.

Uitgevers

Dat maccarthysme is er weer, aldus Shriver, geboren Margaret Ann, een naam die ze als 15-jargige verving door de jongensnaam Lionel. Ze kreeg het vijf jaar geleden zwaar te verduren nadat ze op een schrijversfestival in Brisbane, getooid met een sombrero, tekeer ging tegen de beschuldigingen van ‘cultural appropriation’. Onder meer werd haar verweten dat ze in haar romans Latino en Afro-Amerikaanse personages opvoert, iets waar ze volgens haar critici als witte vrouw het recht niet toe heeft.

Verdraagzaamheid en verscheidenheid aan ideeën zijn momenteel uit den boze, aldus Shriver. Ze klaagt over de toenemende druk van uitgevers om zich aan de regels te comformeren, uit schrik voor de heftige reacties die zelfs futiliteiten soms uitlokken.

Nu maakt uiterst-rechts wel misbruik van dat cancel culture verschijnsel om zich ook voor te doen als slachtoffer. De uiterst-rechtse Eric Zemmour is in Frankrijk niet weg te slaan van tv en magazines, maar toch vinden zijn aanhangers dat er een maccarthystische heksenjacht tegen hem bezig is.

Nonsens

Shriver’s verwijten over een nieuw ‘maccarthysme’ worden in de VS gedeeld door academici die klagen over de ‘cancel culture’ op tal van universitaire campussen waar mensen worden gebroodroofd.

De universiteit is niet langer een bolwerk van vrij onderzoek, maar een fabriek van ‘sociale rechtvaardigheid’ met als enige criteria ras, geslacht en graad van slachtoffer zijn, schreef professor Peter Boghossian in zijn recente ontslagbrief aan de Portland State University (The Economist 25 september).

Hij had de woke druk belachelijk gemaakt met de publicatie van absurde studies die wel het juiste jargon hanteerden. Van de 20 volkomen fake ‘studies’ werden er zomaar 7 gepubliceerd, al was het volkomen nonsens.

Onder academici die in de VS moeten opstappen, zijn er meer en meer
‘liberals’, progressieven die echter niet meestappen in een radicaal woke discours. Een rapport van de ‘Foundation for Individal Rights in Education’ 5FIRE) stelde onlangs vast dat de meesten tegen die onderzoeken worden gevorderd, linkse intellectuelen zijn die vanuit radicale hoek worden aangevallen. Een medewerker van FIRE wijst er wel op dat het verschijnsel nu zeker nog marginaal is.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(Visited 233 times, 1 visits today)
Deel dit artikel

Visited 495 Times, 1 Visit today

Tags :
Over Freddy De Pauw

Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws – over trends in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.

zie ook