INTERNATIONALE POLITIEK

Wat Al Gore vergeten is

De voormalige Amerikaanse vice-president Al Gore kreeg samen het klimaatpanel van de Verenigde Naties (IPCC) de Nobelprijs voor de Vrede van 2007. Omdat “Gore en het IPCC reeds zeer vroeg de gevaren van de globale klimaatverandering hebben erkend” (Zie Uitpers, nr. 91, november 2007). Maar Gore ziet ook wel een en ander over het hoofd, zoals uit volgende reactie blijkt. (nvdr)

18% van de opwarming van de aarde wordt veroorzaakt door de intensieve veehouderij.

In tegenstelling tot 13%  die voor rekening komt van het  verkeer en het vervoer!

De intensieve veehouderij, het onnoemelijke leed dat dit voor dieren met zich mee brengt, wordt niet ter discussie gesteld, terwijl men ook in regeringskringen weet dat de intensieve veehouderij een groot aandeel heeft aan het klimaat probleem.

Maar ook is de intensieve veehouderij schuld aan de oneerlijke voedselverdeling tussen de rijke en de arme landen. Zie Eet geen vlees, waarom.

Om de bijdrage van de intensieve veehouderij aan de opwarming van de aarde te reduceren worden er op dit moment in Australië en in Canada genetisch gemanipuleerde schapen,  runderen en varkens gefokt die minder CO2 uitstoten.

Dieren in Europa eten op grote schaal genetisch gemanipuleerd diervoeder  en de consument weet niet dat hij door het eten van vlees van dieren die genetisch gemanipuleerd voer eten zelf ook genetisch gemanipuleerd voedsel binnen krijgt.

etc, etc.

Concerten organiseren om het klimaatprobleem bij een groot publiek aan de orde te stellen is in mijn ogen net zo naïef als het gedrag van de bemanning van de Titanic indertijd was: zij dachten sterker te zijn dan de opdoemende ijsberg en bleven doorvaren.

Het spelen van ‘Nader mijn God tot U’  heeft hen niet veel geholpen, achteruitvaren had dit mogelijk wel gedaan.

Het wereldschip aarde is op dit moment terecht met de Titanic te vergelijken en de reacties zijn meestal even ontkennend en naïef als toen. 

Ria Mentink

 

(Uitpers, nr. 93, 9de jg., januari 2008)

Laatste bijdrages

Bayrou, dan toch

Het zou geen verrassing mogen zijn, en toch: François Bayrou heeft eindelijk een van zijn twee dromen gerealiseerd, hij is premier van Frankrijk. De andere droom: president. Maar voorlopig…

SYRIË: EEN MIDDELEEUWS OPBOD

De weg naar Damascus is lang. De apostel Paulus werd er van zijn paard gegooid. De kruisvaarders moesten eerst de oninneembaar  geachte stad Antiochië (vandaag Turks Antakya) belegeren –…

Komt er stabiliteit in Syrië na het verdwijnen van Assad?

Het regime van Bashar al-Assad is gevallen, maar daarmee is er nog geen eind gekomen aan de gevechten. Het land is nu opgedeeld in twee stukken. Met het vertrek…

Grenskolonialisme

You May Also Like

×