De mens is een sociaal dier, een remedie voor de medemens. Soms echter homo homini lupus (‘de mens is een wolf voor zijn medemens’). Voor ons bezit elk levend wezen, mens inbegrepen, een intrinsieke waarde, een unieke waardigheid.
Deze stelling vertaalt de fundamentele insteek van zoveel miljarden mensen die liever in vrede dan in conflict leven. Maatschappelijke vrede brengt innerlijke vrede. En innerlijke vrede wordt het antidoot van individuele angst, collectief wantrouwen en agressiviteit.
We beseffen dat de menselijke natuur zijn kwade kanten heeft, maar zelfzucht, onverschilligheid en graaicultus van een aantal burgers wegen niet op tegen het engagement, de werklust, het zinzoeken van zoveel andere medeburgers.
Uit ervaring hebben we geleerd dat elke oorlog een goed mens slecht maakt, en dat een oorlog nooit rechtvaardig kan zijn. Dat de banaliteit van het kwaad nooit veraf ligt. Dat de zelfverdediging een al te afgezaagd alibi is om andere landen en volkeren aan te vallen. In de wereldwanorde vallen militaire objectieven al te vaak samen met economisch winstbejag, een nieuwe vorm van militair mercantilisme.
Politieke leiders, militaire strategen, oorlogshaviken, die hun burgers oproepen om te gaan doden, dragen voor ons een verpletterende verantwoordelijkheid. Niet alleen omdat ze het slechte uit de mens proberen te halen, maar vooral omdat ze onbekwaam zijn in conflictpreventie en conflictbeheersing. Zij rechtvaardigen de militaire oproep als heldhaftige zelfverdediging, maar eenmaal de oorlog uitgebroken worden de burgers ‘dronenvlees’. U zult opwerpen dat wij strijders of oud-strijders met ons vredesactivisme schofferen. Dit klopt geenszins, wij willen er wel op wijzen dat ook deze mensen bedrogen worden in een oorlogsretoriek die berust op de onmacht of onwil van politieke leiders die dialoog met een vijand hebben geruild voor wapenwedloop en oorlog.
Betogen voor Vrede is nuttig om diverse redenen: vrede bevordert de sociale cohesie. Vrede garandeert onze sociale zekerheid en economische ontwikkeling. Vrede bevordert onze persoonlijke vrijheid, ons autonoom denken. Vrede remt grote volksverplaatsingen en gedwongen migraties. Vrede herinnert ons aan het levensbelang van Mensenrechtenverklaringen, Internationale verdragen, het Handvest van de Verenigde Naties, het internationaal Humanitair Recht.
Nogmaals, de vredesactivist is geen utopische naïeveling, maar een reflecterende burger.
Geweldloos betogen voor Vrede schept menselijke banden.
Betogen is niet alleen een burgerrecht maar voornamelijk een protest om de politici eraan te herinneren dat hun ‘onderdanen’ geen onmondige burgers zijn.
Ga betogen op 14 juni in Brussel, het wordt een memorabele dag voor een nobel streefdoel.
Réginald Moreels en Rik Pinxten,
Juni 2026
