“De wereld” veroordeelt eenparig de Israëlische aanvallen op Unifil, de VN-vredesmacht in Israël. Ongehoord, onaanvaardbaar, een oorlogsmisdaad… En dan? Wat kan dat de Israëlische leiders schelen, al die harde woorden vliegen met de wind mee. Want desondanks zullen Noord-Amerikaanse en Europese leiders blijven tateren over Israëls recht zich te verdedigen en vooral: zullen velen onder hen wapens blijven leveren.
Is er één VS-president in functie ooit zo zwaar vernederd als Joe Biden door Israël? Of beter, zich bereidwillig laat vernederen. Bovendien zal hij de geschiedenis ingaan als de president die voor een recordbedrag aan militaire steun heeft toegekend aan Israël. Wat het zo mogelijk nog erger maakt is dat die onvoorwaardelijke VS-steun gaat naar een land dat bestuurd wordt door een niets ontziende extreemrechtse racistische kliek die openlijk een beleid implementeert waarin oorlogsmisdaden een rode draad zijn. Bidens vermaningen dat er een bestand in Gaza moet komen, hij ging soms zo ver om het al aan te kondigen, zijn door de Israëlische premier Netanyahu honend weggelachen. Als Israëlische soldaten in bezet gebied een Amerikaanse activiste vermoorden, legt Biden zich deemoedig neer bij de Israëlische uitleg dat er iets fout liep met de kogelloop.
Het soort wapens waarmee in één jaar ganse families en gemeenschappen zijn uitgeroeid, blijft toestromen. Amerikaanse vliegdekschepen blijven in de buurt om de moordenaars bescherming te bieden. Het is onder Amerikaans toezicht en grotendeels met Amerikaanse en Europese wapens dat de VN worden bestookt. De VN. De Palestijnen, de Libanezen… Er wordt ook doelbewust gemikt op medisch personeel, op pompiers en andere hulpverleners, op journalisten.
De criminele hypocrisie van al die leiders uit Noord-Amerika en westelijk Europa (het continent min Rusland en Wit-Rusland) lijkt onverwoestbaar. Wat Israël ook doet, oorlogsmisdaad na oorlogsmisdaad, het komt er mee weg. Wat Israël ook doet, kan het blijven doen. Men treft wel sancties tegen Rusland waarmee ‘Europa’ in eigen voet schiet, maar sancties die alleen de eigen wapenindustrie zouden treffen, zijn voor veel landen taboe.
Erger zelfs, in Duitsland, Frankrijk en andere landen worden boycotacties van Israëlische producten, zelfs als ze uit de illegaal bezette gebieden komen, verboden. Een boycot van Israël wordt er als antisemitisme beschouwd.
Dat men ophoudt met die medeplichtigheid, met die holle verontwaardiging over de Israëlische aanvallen op de VN. In diezelfde VN waar de VS er al decennia met hun veto voor zorgen dat Israël voor zijn misdaden steeds vrijuit gaat.
