Er zijn twee landen waar de nationale staat niets voorziet voor wat we elders kennen als ouderschapsverlof: Papoea-Nieuw Guinea en de VS van Amerika. In de VS wordt daar nu wel ernstig over nagedacht. Er is zelfs al een vaag voorstel voor zes weken ouderschapsverlof, maar er is nog geen geld voor. Er wordt binnen dit en vijf jaar een regeling verwacht.
Ouderschapsverlof werd totnogtoe afgedaan als onvriendelijk voor de ondernemingen. Zelfs onbetaald werd als onvriendelijk beschouwd. Maar enkele grote ondernemingen zien er blijkbaar toch het voordeel van in om personeel aan te trekken en tevreden te houden nu er zo een hoge tewerkstellingsgraad is.
Ouderschapsverlof is in België normaal vier maanden, in Nederland tot 26 weken. In de Oeso-landen ligt het gemiddelde op 18 weken.
Betaald verlof is in de VS geen evidentie. Volgens het Bureau of Labor Statistics heeft 77 % van het personeel in de privésector betaald verlof, gemiddelde 8 werkdagen per jaar, voor de blue collars 7 dagen. Niet iedereen neemt al die dagen ook op, men wil de patroon niet voor het hoofd stoten. In sectoren waar 15 betaalde vakantiedagen voorzien zijn, worden er gemiddeld slechts 11 van opgenomen. Volgens andere studies wordt slechts 54 % van de betaalde vakantie werkelijk opgenomen.
Er zijn ook nog wel gemiddeld 7 feestdagen, maar die zijn lang niet voor iedereen betaald – volgens het principe dat je niemand betaalt om niet te werken.
