Nog voor de eerste uitslagen van de presidentsverkiezingen van 23 september in Joegoslavië bekend waren, riep de oppositie de overwinning uit. Regerings-leiders van de Verenigde Staten, Frankrijk, Groot-Brittanië, Duitsland, België, en de verantwoordelijke voor het Europees buitenlands en veiligheidsbeleid Javier Solana stelden dat de overwinning van de oppositie onomstotelijk vast stond. “Milosevic zal de boel willen manipuleren. We aanvaarden alleen maar de absolute overwinning van de oppositie”, zo heette het.
De Officiële Verkiezingscommissie van Joegoslavië kondigde op 26 september aan
dat de kandidaat die werd gesteund door de VS en de Europese Unie, Vojislav Kostunica, de verkiezingen won met 48.2% van de stemmen. Milosevic behaalde 40.2%. Aangezien geen van beide kandidaten méér dan 50% van de stemmen haalde, moet een tweede ronde worden georganiseerd op 8 oktober.
“Ongeloofwaardig!” “Manipulaties!” antwoordden de oppositie en het Westen in koor. Volgens “hun” cijfers had de oppositie immers de absolute meerderheid behaald. Maar zijn de cijfers van de oppositie geloofwaardiger dan die van de officiële commissie?
210 internationale waarnemers van 54 verschillende landen stellen in een gezamenlijke persverklaring dat ze overal in Joegoslavië de verkiezingen hebben kunnen observeren, en dat die vrij en eerlijk zijn verliepen. Hun getuigenis ondersteunt alvast de autoriteit en de resultaten van de Centrale Verkiezingscommissie en gaat regelrecht in tegen wat de Westerse regeringen ons willen doen geloven.
Reeds op zondagavond 23 september had de oppositie aangekondigd dat ze de absolute meerderheid had behaald. Dit was een zet die al voor de verkiezingen was afgesproken. Eén uur na het sluiten van de stembureau’s zou de overwinning uitgeroepen worden. Elke bericht dat deze ‘klinkende overwinning’ tegensprak, zou worden afgedaan als “manipulaties van Milosevic”.
“Vrije” verkiezingen?
De zogenaamde onafhankelijke oppositie is helemaal niet onafhankelijk. Ze is met miljarden dollars kunstmatig uit de grond gestampt. Een verslag van de subcommissie voor Europese aangelegenheden van de Amerikaanse Senaat van juli 2000 legt in detail uit hoe de VS – in samenwerking met Europa – via de CIA en via CIA-gestuurde organisaties massaal geld en middelen is blijven pompen in oppositie-groepen, “onafhankelijke” persbureau’s, jeugdorganisaties, etc… , hoe buurlanden als Bulgarije en ook de regering van Montenegro worden betrokken bij ondermijnings-pogingen van het Joegoslavische regime.
Er verschijnen artikels over koffers vol baar geld die over de grens worden gebracht, massale aanvoer van computers, faxmachines, gsm-telefoons en ander materiaal. De New York Times (20 september) en de Washington Post (19 september) hebben exact beschreven hoeveel geld er naar de oppositie-partijen en ‘onafhankelijke’ media is gekanaliseerd. Het VS-Congres keurde hiertoe een bedrag van 3,5 miljard frank goed. Het huis van afgevaardigden deed daar nog 4,7 miljard frank bovenop.
Welk land kan verdragen dat zijn verkiezingen op een dergelijke manier worden vervalst?
In de Verenigde Staten mag geen enkele politieke organisatie fondsen ontvangen van een andere regering voor politieke doeleinden, tenzij die organisatie zich officieel registreert als agent voor een vreemde mogendheid.
Kostunica zorgt ervoor zelf niet rechtstreeks geld te ontvangen. Maar hij heeft zich omringd met politieke partijen en organisaties die door de Navo-landen worden rechtgehouden. Zijn hele campagne is gedragen door kranten, radio- en televisiestations die volledig en openlijk worden gefinancierd door giften uit Washington en Berlijn. Hij krijgt de openlijke steun van Europa en de VS omdat zijn politiek programma, zelfs als het de Navo kritiseert, de essentiële betrachtingen van het Westen overneemt.
Om Joegoslavië te breken gebruiken de VS en de Europese Unie alle mogelijke middelen. Het land kreeg af te rekenen met massale bombardementen. De economische blokkade duurt voort tot vandaag. Op de verkiezingsdag hielden het Pentagon en Kroatië de grootste gezamenlijke militaire oefeningen ooit. Ze simuleerden een invasie op een eiland in de Adriatische zee, vlakbij Montenegro, een deel van Joegoslavië. Tegelijk verzamelden zich vijftien Britse oorlogsschepen in het Middellandse zeegebied en een VS vliegdekschip naderde Montenegro op de Adriatische zee.
Tegelijk wordt een wortel voorgehangen. We hoorden herhaaldelijk in de pers hoe zowel de VS als Europa miljarden steun beloofde als de oppositie de verkiezingen zou winnen. Het embargo zou worden opgeheven, melk en honing zouden naar het land vloeien.
De Verenigde Staten hebben al méér dan 50 regeringen omvergeworpen. In Chili organiseerde de CIA een militaire coup tegen de progressieve en democratisch verkozen regergering van Allende. Hetzelfde gebeurde in Iran in 1953 en Guatemala in 1954.
Wat vandaag in Joegoslavië gebeurt is sterk te vergelijken met wat in 1990 in Nicaragua gebeurde, toen de Sandinisten zwaar onder druk stonden om “vrije” verkiezingen te organiseren. Ook toen was de VS betrokken bij een smerige (contra-)oorlog tegen het land. Ook toen was er een economische blokkade tegen de Sandinistische regering. Ook toen werd de oppositie massaal gefinancierd. Ook toen werden miljarden beloofd als de Sandinisten zouden worden weggestemd. Ondertussen weten de Nicaraguanen wel beter. Voor de overgrote meerderheid van de bevolking is de armoede schrijnender dan ooit.
Verkiezingen met een mes op de keel zijn geen vrije verkiezingen. Dat waren ze niet in Nicaragua 10 jaar geleden, dat zijn ze niet vandaag in Joegoslavië. Vooraleer we vragen stellen over de oprechtheid van de Joegoslavische autoriteiten in de organisatie van dit verkiezingsproces, moeten we de globale omstandigheden veroordelen waarin deze stembusgang plaats vindt.
Door te weigeren een tweede stembusgang te organiseren sturen de westerse sponsors van de oppositie aan op burgeroorlog. Dat zou hen een voorwendsel kunnen bieden voor hernieuwde bombardementen.
Een nieuwe oorlog tegen Joegoslavië moet ten allen prijze worden vermeden. Daarom moet de inmenging in de binnnelandse aangelegenheden van dat land onmiddellijk stopgezet worden en moet het Joegoslavische volk het recht krijgen om zelf zijn eigen leiders te kiezen.
* Pol De Vos is lid van de Anti-Imperialistische Bond.
Op de website van de AIB www.lai-aib.org vindt u artikels van onze correspondent ter plaatse, Michel Collon, en documenten en getuigenissen over de verkiezingen in Joegoslavië.
(Uitpers, oktober 2000)
