Overdonderd met boodschappen van Uber, Lyft en co, hebben de kiezers van Californië, bekend als overwegend progressief, ‘Prop 22’, voorstel 22, goedgekeurd. Het is een zware klap voor de arbeiders van die bedrijven, ze kunnen fluiten naar een beter arbeidsstatuut dat wettelijk was vastgelegd, maar dat de bedrijven in kwestie weigerden toe te passen. Het is een gevaarlijk precedent, veel ondernemers zien er een model in voor de uitbuiting van hun eigen personeel.
https://www.uitpers.be/uber-investeert-in-referendum/
Uber en co hebben samen 200 miljoen dollar in de campagne gestoken, want voor hen hing er veel van af. Het congres van Californië had vorig jaar met grote meerderheid een wet aangenomen om de werkers uit de ‘gig-economie’ een degelijk statuut van werknemer te bezorgen. Met rechten inzake ziekteverzekering, werkloosheid en zelfs vakantie – een luxe voor veel Amerikanen. Prop 22 is zogenaamd een “derde weg”, maar dat is een eufemisme.
Progressief?
“Prop 22 is een grote zege voor de ondernemers, maar een zware slag voor de werkers”, aldus Robert Reich, gewezen minister van Arbeid. Het personeel van de ‘gigs’ moet bij voorbeeld zelf opdraaien voor alle kosten, zoals onderhoud van het voertuig en verzekeringen, de ondernemer neemt geen enkel risico. De werkers dragen alle gevolgen van de flexibiliteit.
“Andere ondernemers zullen nu proberen hun personeel ook een statuut op te dringen van zelfstandige, en in een mum van tijd zal elke bescherming van de werkers verzwinden”, aldus Reich. Dat beperkt zich niet tot Californië, elders maken ondernemers zich klaar het voorbeeld van de ‘gigs’ van Californië te volgen. Ze verwachten niet dat Joe Biden het als president zal tegenhouden.
Californië heeft wel de reputatie erg progressief te zijn, de Democraten halen er grote meerderheden en Biden heeft er twee derde van de stemmen. Maar toch heeft die propaganda van 200 miljoen dollar blijkbaar ook veel Democratische kiezers kunnen overhalen.
Tegelijk hebben die kiezers trouwens een voorstel verworpen om bij de overheidsinstellingen weer een stelsel van positieve discriminatie, vooral voor etnische groepen, in te voeren. Dat was eerder in 1996 bij referendum afgevoerd. Het voorstel om dat te herstellen, is dus verworpen.
(Deze referendums tonen nogmaals aan dat een referendum niet noodzakelijk iets positief is, de 200 miljoen dollar volstonden voor een degelijke hersenspoeling van veel ‘progressieve’ burgers)
