Trump: “Licenties van omroepen die negatief over mij berichten, moten worden ingetrokken”. Dit kort en bondig dreigement werkte vooraf, ABC stuurt Jimmy Kimmel terstond de laan na diens uitspraken over de moord op Charlie Kirk. Niet omwille van die uitspraken, wel omdat toezichter FCC, dat de licenties toekent, met harde maatregelen dreigde. Dit is Mccarthyisme in hogere versnelling.
Sinds de moord op Kirk duiken nare herinneringen op aan de tijd van dat Mccarthyisme, de heksenjacht uit de jaren 1950. De brutale manier waarop vandaag journalisten, leerkrachten, ambtenaren en andere ‘verdachten’ worden gebroodroofd, heeft veel weg van een nieuw Mccarthyisme. Het zal deze keer echter ingrijpender gevolgen hebben. Onder meer omdat er zo weinig weerstand is.
Communisten
Joseph McCarthy, Republikeins senator, zag de VS van Amerika reëel bedreigd door de communisten. Ze hadden in 1949 in China gezegevierd en in datzelfde jaar had de Sovjet-Unie kernwapens. Ze hadden meer dan weerstand geboden in Korea, ze hadden de helft van Europa in handen, de VS zouden volgen als men niet uiterst waakzaam was.
De senator kwam in 1950 in het nieuws met een toespraak waarin hij het had over de grote invloed van communisten in het ministerie van Buitenlandse Zaken. Hij uitte allerlei beschuldigingen die hij niet kon hard maken, een Senaatscommissie stelde een onderzoek in en noemde zijn beschuldigingen ongegrond.
Met de oorlog in Korea laaide het anticommunisme echter weer op en plots kreeg de senator van alle kanten steun. De jacht en de kliklijnen waren open. De Commissie van het Huis voor On-Amerikaanse activiteiten draaide op volle toeren. De cultuurwereld kwam het spectaculairst in het nieuws met ontslagen en arrestaties. Onder de bekendste slachtoffers van de commissie o.a. Bertold Brecht, Leonard Bernstein, Charlie Chaplin, Albert Einstein, Allen Ginsberg, Arthur Miller, Pete Seeger…Met zijn ‘Heksenprocessen van Salem’ wou Miller waarschuwen dat Mccarthisme altijd en overal kan gebeuren.
Kliklijnen
Inderdaad, zoals nu. Pam Bondi, minister van Justitie, maant bedrijfsleiders en directies aan personeelsleden aan te geven die zich negatief uitlaten over Charlie Kirk. Dat die man de meest hatelijke boodschappen massaal verspreidde, gebeurde uit naam van de ‘free speech’. De kritiek daarop is echter niet langer gedekt door diezelfde vrijheid van meningsuiting.
De jacht op dissidenten – zijnde al wie de oordelen van Trump en co betwist of zou kunnen betwisten – is al langer bezig. Talrijke overheidsdiensten zijn gezuiverd, met daaronder diensten die instaan voor volksgezondheid. De wereld van de wetenschappen staat onder zware druk, wetenschap in het algemeen is gevaarlijk voor autocraten. Kijk maar hoe Stalin de charlatan Trofim Lysenko koesterde in diens ijver om de genetica te bestrijden.
Ook de strijdkrachten en inlichtingendiensten zijn al stevig aangepakt. Verscheidene generaals zijn preventief opgestapt of gewoon verwijderd; zoals generaal Jeffrey Kruse van de militaire inlichtingendienst die twijfels uitte over het succes van de operaties in Iran. Twijfel is taboe. De trouwe Kash Patel zuivert de FBI van dissidenten. In justitie stappen moegetergde magistraten zelf op; in zijn eerste ambtstermijn had Trump al talrijke hem goedgezinde rechters benoemd, de greep op justitie gaat ras verder.
In de media wordt erg lelijk huis gehouden. Verscheidene TV-programma’s zijn onder bedreiging opgedoekt; journalisten worden preventief aan de kant gezet, want de bazen willen geen heibel met het Witte Huis. Wie weerstand biedt, zoals de New York Times, wordt via justitie en de portefeuille getroffen: Trump eist 150 miljard dollar schade wegens laster. Die laster bestaat uit kritische verslaggeving over zijn campagne. Free speech.
Weerstand?
De academische wereld wordt op alle mogelijke manieren belaagd, ook via portefeuille en justitie. Vorige week gaf de universiteit van Berkeley de namen van 160 medewerkers en studenten die wegens pro-Palestijnse standpunten van antisemitisme zouden kunnen beticht worden. Het illustreert ook hoe zwak de weerstand is.
Die weerstand komt alleszins niet van de Democratische Partij die verlamd afwacht wanneer het haar beurt is. Want in de ogen van Trump en zeker van vice JD Vance, is dat een radicaal linkse organisatie. Ze zullen misschien eerst toekijken hoe anderen worden aangepakt in de hoop buiten schot te blijven. Ze zouden snel ene goed geschiedenisboek moeten raadplegen, over de mars naar de macht van de Europese fascisten een eeuw geleden.
Sommige Democraten rekenen op de ‘rechtsstaat’. Dat is een illusie, die is al danig uitgehold door het Hooggerechtshof. Het Trumpisme wil zich onomkeerbaar maken, het kan niet dat er weer verkiezingen komen die het systeem zouden omkeren. Het Trumpisme is er om te blijven. Als men radicaal links wil uitroeien, kan het toch niet dat men dat de kans geeft langs electorale weg terug te keren?
Nu beperken de Republikeinen zich nog tot geknoei met “gerrymandering”, het hertekenen van de kiesdistricten, om een meerderheid in het Huis veilig te stellen. Let op, de “hervormingen” van de verkiezingsmechanismen zullen verder gaan. Trump heeft op 6 januari 2021 duidelijk laten merken dat hij op dat vlak geen scrupules heeft.
