Het is niet meer om te lachen, Donald Trump is (alweer) kandidaat voor de Nobelprijs van de Vrede . Hij legt toch wereldwijd wapenbestanden op, waarom dat dan niet belonen? Talrijke winnaars van die prijs waren allesbehalve pacifisten, doch? Hij heeft Iran aangevallen, maar darmee heeft hij toch het nucleair gevaar bezworen? Gaza, Oekraïne: even geduld.
Pakistan
Zucht. Het is ineens geen fictie meer. Pakistan heeft Trump voorgedragen voor de Prijs. Trump zelf gaat er prat op dat hij op 10 mei een einde heeft gemaakt aan de vierdaagse vijandelijkheden tussen India en Pakistan. De Indiase premier Narendra Modi ontkent in alle toonaarden dat Trump daar ook maar voor iets zou tussen zitten.
De Pakistaanse generaals profiteren echter van deze exquise gelegenheid om Trump naar de mond te praten. Als beloning lunchte Trump vorige maand op het Witte Huis met de Pakistaanse legerchef Asim Munir. Om Trump helemaal voor zich te winnen, droeg Pakistan hem dus voor als kandidaat Nobelprijswinnaar. Ik hou van Pakistan, zei de president, tot ergernis van zijn goede vriend Modi.
Kobalt en co
Intussen bracht Trump ook hoop op rust in het zwaar door oorlog getroffen oosten van Kongo. Hij stuurde op verzoek van de Kongolese president Félix Tshisekedi Massad Boulos, de schoonvader van zijn dochter Tiffany, naar Kinshasa en Kigali. Daarop ondertekenden Kongo en Rwanda een vredesakkoord dat het einde zou moeten inluiden van dertig jaar wreedaardige oorlog.
Een klein detail: de beweging M23 is geen ondertekenaar, en het is wel deze groep die een groot deel van Kivu in handen heeft. Naar iedereen weet, daarbij aanzienlijk geholpen door Rwanda. Kongo en M23 onderhandelen intussen los van Trump in Qatar.
Het is Trump en zijn vrienden in Kongo ook om een eigen vredesdividend te doen: de minerale rijkdommen in de bodem van Kivu. Daaronder kobalt, coltran en zeldzame mineralen. Volgens de Financial Times onderhandelt een goede vriend van Trump, Gentry Beach van het investeringsfonds America First Global, over de exploitatie van de coltanmijn Rubaya – bezet door M23. Met de niobiummijn Lueshe in het vizier. China is al langer erg bedrijvig in de regio, en het ‘vredesakkoord’ maakt dan ook deel uit van Trumps anti-Chinese strategie.
Meteen heeft Trump een nieuwe sponsor voor zijn Nobel ambitie: ook Tshisekedi is bereid Trump voor te dragen voor die grote vredesprijs.
Trump vindt ook dat hij een bestand heeft afgedwongen tussen Israël en Iran. Dat hij Israël zelf een handje toestak met aanvallen op Iran? Of dat hij de Israëlische genocide op de Palestijnen met zijn volle gewicht steunt en vindt dat die Palestijnen moeten weggaan uit Gaza, mag zijn Nobele ambitie niet in de weg staan. Als er ook maar een kleine pauze in die genocide komt, zal hij die op zijn actief zetten. Oekraïne dan? Dat lijkt even buiten bereik, Vladimir Poetin werkt tegen, maar die is alvast geen concurrent voor de Nobelprijs Vrede.
Lobbywerk
In de geschiedenis van de Nobelprjs Vrede zal Trump voorbeelden vinden hoe omvangrijk en duur lobbywerk, kan helpen om de prijs binnen te halen.
Daarbij herinner ik me een voorbeeld uit het begin van mijn carrière: in 1974 kreeg Eisaku Sato, premier van Japan, die Nobelprijs (te delen met Sean MacBride van Amnesty e.a.). Sato kreeg die voor zijn bijdrage tot de Japanse “vredeswil”, de ondertekening van het nucleair non-proliferatieverdrag. Sato had zich jaren eerder tegen dat verdrag verzet, hield de ratificatie in het parlement tegen en gaf toe onder vriendelijke VS-druk. In de archieven vonden we verder klachten dat hij zijn vrouw sloeg.
In Japan werd woedend gereageerd op de toekenning van die prijs aan een man die als premier de Amerikaanse oorlog in Vietnam voluit steunde en geen cent gaf opm vrede. Maar het lobbywerk en geld van een goede vriend van Sato, Morinosuke Kajima, de grootste bouwondernemer van Japan, loonde. Die had meer dan een jaar lang een fortuin besteed aan dat lobbyen.
Lobbywerk: Trump kan rekenen op meer dan één rijke vriend om dat te financieren. Hij kan ook rekenen op het internationale netwerk van uiterst-rechts. ’t Pallieterke is alvast een enthousiaste supporter.
