William Lai is tegen de zin van Peking nu toch president van Taiwan. De leiders van de Volksrepubliek zoeken troost bij de verminderde steun voor een onafhankelijk Taiwan die uit de cijfers zou spreken. Lai haalt 40 %, dat is 17 % minder dan huidig presidente Tsai Ing-wen vier jaar eerder. De kandidaat van Pekings favoriete partij, de Kwomintang (KMT) die bij het ene China zweert, haalt nu 33%, dat is ook 5 % minder dan vorige keer.
Er was deze keer immers een derde kandidaat met veel aanhang, Ko Wen-je van de Taiwan Volkspartij (TPP° met 26 %. Zijnd at kiezers voor of tegen zelfstandigheid? Ko scoorde vooral met een campagne rond meer dagelijkse beslommeringen, zoals wonen en inflatie. Ko is voor een pragmatische relatie met Peking, maar dat zijn de anderen in feite ook. Momenteel heeft iedereen daar baat bij.
De Democratische Progressieve Partij (DPP) van Tsai en Lai verliest wel heel wat zetels in het parlement, van 61 zakt ze naar 51, de KMT gaat van 38 naar 52. Deze verschuiving heeft met het kiesstelsel te maken waarin de meeste van de 113 zetels per district in één ronde worden gekozen, naast 34 zetels op nationale lijsten. In de districten halen de DPP-kandidaten 45 %, die van de KMT 40 % wat ongeveer neerkomt op status-quo.
Voor de nationale lijsten haalt DPP 36 % (+ 2), KMT 35 (+1) en TPP 22 (+11). Enkele partijen die vorige keer redelijk scoorden, zijn uitgevallen.
Peking bekijkt die resultaten door een roze bril, als signaal dat de Taiwezen minder gehecht zijn aan een onafhankelijke staat. Kiezers oordelen niet alleen over het statuut, ook over concreet beleid. Peking kan ten hoogste oordelen dat zijn campagne van intimidatie, van dreiging met oorlog, mogelijk enig effect had. Tegelijk komt de waarschuwing dat de VS voor Taiwan geen betrouwbare bondgenoot zijn, sterker over naarmate de kansen van Donald Trump op het Witte Huis stijgen.
Hongkongs model
Peking kan nu verder wedden op de KMT als een partij die op termijn Taiwan kan helpen ‘hongkongiseren’. De KMT heeft ervaring, ze heeft decennia lang met zeer harde hand Taiwan gedomineerd. Ook in Hongkong is het niet de Chinese Communistische Partij die de plak zwaait, maar lokale bestuurders, ambtenaren en oligarchen die de autonomie uithollen..
De Kwomintang, de grote historische vijand van de CCP als regent van de Volksrepubliek? Het klinkt zo ongeloofwaardig, maar is dat echt uit te sluiten als men ziet hoe topfiguren van de KMT in de Volksrepubliek met grote egards worden ontvangen? Peking rekent erop dat de KMT met haar sterke positie in het parlement weer de Taiwan Foundation for Democracy net als vroeger kan aanwenden voor uitgebreidere relaties. En voor wat Xi Jinping “geïntegreerde ontwikkeling” noemt.
