extreem-rechts

Geschiedenis, kennis van het verleden. De meer democratische regimes van Europa hechten er nog weinig belang aan, te oordelen naar de leerprogramma’s. In Centraal-Europa daarentegen hechten de voorvechters van een ‘autoritaire niet-liberale democratie’ en radicaal rechts in het algemeen zeer veel belang aan geschiedenis. Leerboeken worden herwerkt, de geschiedenis wordt herbekeken in het licht van de actuele politieke noden: de verdediging van de eigen identiteit. Om te beklemtonen hoe verschillend men is van anderen.

‘Ga voorlopig niet skiën in Oostenrijk”, aldus de Belgische minster van Buitenlandse Zaken Louis Michel in 2000. België nam toen het voortouw in sancties tegen de nieuwe Oostenrijkse regering, een coalitie van de conservatieve ÖVP en de uiterst-rechtse FPÖ van Jörg Haider. De boycotactie tegen die FPÖ haalde niets uit, ze bleef tot 2006 meeregeren. Nu maakt Norbert Hofer van die FPÖ grote kans volgende maand president van Oostenrijk te worden, waarna hij de regering van sociaaldemocraten en ÖVP kan naar huis sturen en verkiezingen kan uitschrijven om zijn FPÖ volop te laten regeren. De lijst van uiterst-rechtse successen in Europa wordt lang, zeer lang. We zitten in een stroomversnelling.

''Een kromme, kleine man

Vond wandl'end- ja 't is gek

Een kwartje, krom en oud

Bij een krom houten hek.

Hij kocht een kromme kat,

Die ving een kromme muis.

Zij leefden met elkaar

In een krom, bouwvallig huis''

Engels Bakerrijmpje

Radicaal-rechtse partijen van diverse aard boeken in Europa het ene succes na het andere. Frankrijk, Polen, Kroatië, Slovakije  en nu drie Duitse deelstaten, in afwachting van Nederland. Opvallend hoe in verscheidene gevallen dat succes mee te danken is aan het ‘sociaal masker’ dat die partijen opzetten. Ze springen in het ‘sociale gat’ dat er mee is door de vele zwakheden van links op dat vlak.