BRICS

De Chinese president Xi Jinping heeft afgelopen week in zijn drie toespraken voor BRICS-forums (1) de leiders opgeroepen samen te werken als één familie die open staat voor anderen terwijl ze zich kanten tegen eenzijdige sancties en tegen het vormen van kleine kringen gebouwd rond hegemonie. Xi noteerde tijdens zijn openingstoespraak dat tijdens de moeilijke ... Lees verder

De conflicten in de wereld kennen hun eigen oorsprong, evolutie en dynamiek. Maar men kan de wereldconflicten niet afzonderlijk en apart bekijken. Ze vormen een geheel in de strijd van de Amerikaanse elite en haar onderdanige Westerse vazallen voor het behoud van het Westers imperium. BRICS voert de tegenpool aan en wil een alternatief tot ... Lees verder

Met de bijeenkomst in het Russische Ufa vorige maand juli, wil BRICS een tegenpool van en een alternatief voor de G7 op gang brengen. Er zal een strategie uitgewerkt worden voor een nauwer partnerschap tegen 2020 dat de concurrentiekracht van haar leden op wereldvlak moet vergroten. De BRICS landen (Brazilië, Rusland, India, China, Zuid-Afrika) willen ook een ruimere plaats geven aan gezamenlijke globale politieke en economische evaluaties, maar de politiek mag de economie niet overheersen zoals bij de G7 bijeenkomst, waar alles in functie staat van een wereldneoliberalisme gedomineerd door het Westen en Japan.

We zijn vandaag getuige van meerdere processen van wijziging in de mondiale krachtsverhoudingen: economisch, politiek, militair. Het blok van de groeilanden, aangevoerd door BRICS (Brazilië, Rusland, India, China,Zuid-Afrika) staat steeds meer tegenover de oude triade, VS, Europa en Japan. Anderzijds streven de oude metropoolstaten van de G7 naar een nieuwe formulering voor hun economische macht, met hun TTIP ( trans-Atlantisch handels en investeringspartnerschap) en het TPP ( trans- pacifiek partnerschap). Deze aanspraken voor een blijvende dominantie worden georkestreerd en geleid door de VS, die zoals bij vroegere confrontaties het leiderschap opeist voor het reilen en zeilen van het wereldeconomisch beleid.

Het ANC heeft voor de vijfde keer op rij met vlag en wimpel de parlementsverkiezingen gewonnen. Met 62,15% van de stemmen kunnen ze alweer zonder omzien vijf jaar ongestoord de lakens uitdelen. Maar ze kunnen er niet naast kijken dat ze vergeleken met 2004, toen de partij 69,7% van de kiezers overtuigde om voor haar te stemmen, ruim zeven procent van haar aanhang kwijt is. In 2009 kwam het ANC op 65,7% uit. De tendens klaart zich uit. Winnen en verliezen, het valt te rijmen én te verklaren.