Zondag 8 maart zijn er parlementsverkiezingen in Colombia. Ze zijn een eerste en ongewild ook een belangrijke stap naar de Presidentsverkiezingen die plaats vinden op 31 mei.
Zondag kiezen 41 miljoen Colombianen voor 183 volksvertegenwoordigers en 100 senatoren. Tel daarbij 2 senatoren die de inheemse gemeenschappen vertegenwoordigen en 1 senator die als tweede uit de Presidentsverkiezingen van over twee maanden zal komen.
Er zijn in het Parlement géén voorbehouden plaatsen meer voor de partij ‘Comunes’, wat bij vorige verkiezingen wel het geval was in toepassing van de vredesakkoorden van 2016.
Er neemt een vijftiental partijen deel aan deze verkiezingen, maar slechts drie halen een behoorlijk aantal zetels: de Pacto Historico van huidige President Gustavo Petro, het Centro Democrático, de partij van de ‘uribistas’, genaamd naar voormalig President Uribe, en de Partido Conservador.
Wie ook aan deze verkiezingen deelneemt is de vader van de in 2025 vermoorde Miguel Uribe Turbay, pre-kandidaat voor het Centro Democrático. Bij de Uribistas was hij evenwel niet welkom.
De stemming is niet verplicht.
Naast deze parlementsverkiezingen vinden gelijktijdig drie ‘raadplegingen’ plaats die moeten uitmaken wie de presidentskandidaten in mei zullen worden. Het resultaat hiervan kan een invloed hebben op die presidentsverkiezingen zelf, mochten één of meer kandidaten een erg duidelijke voorkeur krijgen.
Men gaat er evenwel van uit dat de presidentsverkiezingen zullen gaan tussen twee kandidaten die helemaal niet aan die raadplegingen deelnemen, met name Ivan Cepeda van het Pacto Historico, en de onafhankelijke uiterst rechtse Abelardo de la Espriella, gesteund door evangelische kerken.
President Petro is nog altijd vrij populair met een score in februari 2026 van 49,1 %. Zijn kandidaat-opvolger staat ook nog steeds vooraan in de peilingen met rond de 37 %.
Wie nog roet in het eten kan gooien is Sergio Fajardo, ex-burgemeester van Medellin, momenteel slechts goed voor 6,6 % van de kiesintenties, maar met een uitgesproken programma ‘tegen alle extremen’.
Deze parlementsverkiezingen zijn vooral een eerste test die zal tonen hoe de presidentsverkiezingen van mei zich kunnen aandienen en welke coalities mogelijk worden.
Een balans maken van vier jaar beleid Petro is zeer moeilijk, want veel mooie hervormingsplannen konden niet worden uitgevoerd door een gebrek aan meerderheid in het Parlement en een deels terechte schandaalsfeer.
