De ‘zaak Epstein’ is nog lang niet afgelopen. Niet alleen zal ze Trump blijven achtervolgen, zijn naam komt immers duizenden keren voor in alle al vrijgegeven documenten, de zaak is ook té smerig om snel vergeten te worden.
Wat we in de media in binnen- en buitenland te lezen krijgen gaat vooral over al wie ergens wordt vermeld: hoge pieten met een excellente reputatie die het in de wereld ‘gemaakt’ hebben. Ze deden zaken met Epstein, vroegen of gaven advies, gingen naar het eiland en konden er al dan niet ‘spelen’ met de meisjes en de jongetjes.
Het is niet mogelijk om altijd dat onderscheid ter maken. Wie ging naar de sexfeestjes en wie niet? Chomsky bijvoorbeeld. Epstein had ook graag contacten met de academische wereld. Vooralsnog geen bewijs dat het Chomsky ook om de meisjes te doen was. Maar zoals Vijay Prashad terecht opmerkt, de geleerde reisde wel met de pervert op een ogenblik dat zijn walgelijke misdaden bekend waren. Ook had hij contact met de oorlogscrimineel Ehud Barak. ‘Horrified and shaked’, aldus Prashad. Terecht.
Uit wat we voorlopig weten uit de vele documenten kunnen drie besluiten getrokken worden.
Jongens en meisjes, gekocht en gekidnapt
Het eerste besluit gaat over de vele slachtoffers, meisjes en jongens. We weten dat het een nagenoeg industrieel netwerk van kidnappings was, dat veel meisjes in Oost-Europa werden gevonden, dat velen van hen droomden van een carrière in de modewereld én van een witte prins, denk aan Melania. We weten ook dat velen het niet hebben overleefd, dat sommigen zelfs zijn gemarteld, dat ze allemaal in dienst stonden van de ‘grand old men of capitalism’. Een vrouwenleven telt niet voor die mensen, eigen genot komt eerst. Het zijn wegwerplichamen, een paar keer gebruiken en afdanken. Er zijn geen woorden voor een dergelijk systeem in een tijdperk waarin we durven spreken over mensenrechten en over gendergelijkheid. Jonge mensen werden voor de leeuwen gegooid, er werd gelachen, gedronken en pret gemaakt. Veel van die mannen zijn perverten, zonder meer – Epstein over Trump: ‘not one decent cell in his body’ – maar anderen eigenlijk niet. Ze vinden het gewoon fijn om af en toe vers vlees te krijgen opgediend en gaan daarna weer naar moeder de vrouw om een saai gezinsleven te lijden. De banaliteit van het kwaad, er werd terecht erg vaak naar verwezen rond de volkenmoord in Gaza, maar het kan ook hier worden vastgesteld. Geen één van die mannen, zo denk ik, zag in hoe decadent en walgelijk hun daden waren.
Zo werkt politiek
Zo werkt het kapitalisme, lees ik nu. Wellicht. Zo werkt vooral politiek in het kapitalisme. Macht corrumpeert, zo wordt gezegd, maar het kan ook omgekeerd. Je dringt niet door tot de macht, je wordt geen lid van de mondiale elites als je je niet eerst laat verbranden. Het is een wereldje waar iedereen iedereen in de tang heeft, waar iedereen moet zwijgen op straffe van zelf aan de schandpaal terecht te komen. Wederzijdse en stilzwijgende bescherming. Je mag macht hebben, maar je moet chanteerbaar zijn. Waarom kreeg Marc Rich – die Iraanse olie aan Israël verkocht – op de allerlaatste dag van Clinton’s presidentschap toch nog amnestie? In de ‘Who’s who’ van de namen die nu al gekend zijn komen tientallen nationaliteiten voor, mannen van rechts en van links of van wat daarvoor moet doorgaan. Ze hebben elkaar nodig voor advies over geld, over witwassen, over investeren. Precies omdat het zo’n breed netwerk is, weten ze ook dat ze in alle straffeloosheid kunnen handelen. Zijn staan boven de wet. De procureur die Epstein zijn ‘sweetheart deal’ gaf in zijn eerste proces, werd later minister in de eerste regering van Trump. Het netwerk van Epstein was ook lang niet het enige. Harvey Weinstein deed het op iets kleinere schaal.
Het is trouwens niet enkel op mondiaal vlak dat de ‘samenzwering van de stilte’ werkt. Ook nationaal zullen politici elkaar een hand boven het hoofd houden, jij mij, ik jou. Je wordt geen minister als je geen garantie van ‘zuiverheid’, versta medeplichtigheid kan leveren. Jij mag dit als ik dat mag.
Opvallend verder hoe ook in het netwerk van Epstein heel wat sociaal-democraten te vinden zijn, denk aan Jack Lang, Peter Mandelson of de Noorse ex-premier Thorbjorn Jagland. Denken die mensen dat ze ook nog contact met hun arbeidersklasse kunnen hebben? Of leven ze in een volledig andere wereld waarin het gewone volk van geen tel meer is? Wat heet ‘links’?
Zo werkt geopolitiek
Tenslotte, derde besluit. In het Epstein netwerk ging het ook om geopolitiek en om geheime diensten. De samenwerking met de Mossad is zo goed als zeker, de relatie met vader en dochter Maxwell kunnen niet fout begrepen worden. Veel in dat verband wordt nog vermeld als ‘hypothese’, zoals de banden met ook de Russische inlichtingendiensten, maar het valt op dat in de Epstein-netten veel rechtse zionisten vermeld worden, aldus de onderzoeker Christian Nader. Roy Cohn die Julius en Ethel Rosenberg liet veroordelen en voor McCarthy ging werken, hielp Trump bij de aankoop van het Plaza Hotel in New York. Hij is het die Trump heeft ‘opgeleid’: ‘attack, counter attack and never apologize’. Dershowitz was de advocaat van Trump én van Weinstein. Epstein was goed bevriend met Ariane de Rothschild, CEO van de Edmond de Rothschild Group. Ze deden goede zaken samen en zagen meteen wat voor kansen er voor het grijpen lagen na de coup in Oekraïne in 2014. Ook met Ehud Barak werden goede zaken gedaan, ex eerste minister van Israël én ex chef van de militaire inlichtingendiensten. ‘Goede zaken doen’ betekent in dit geval info over investeringen én verkoop van inlichtingen. Spionage op grote schaal. Ook de Brit Peter Mandelson was er bij betrokken. Dergelijke banden bestaan ook vandaag nog, denk aan de rol van vader en zoon Kushner in Gaza én Oekraïne.
Om die netwerken te verankeren, om straffeloosheid te garanderen zijn al die sexuele handelingen nodig. Jongens en meisjes worden geofferd op het altaar van de macht en de corruptie.
Moet achter al die contacten ook een echt project gezocht worden? Gaat het enkel om een zoektocht naar geld en macht? Gaat het over controle over het hele politieke spel in de VS? Een project voor planetaire dominantie? Voor een grondige herschikking in het Midden-Oosten? Gaan die complottheorieën te ver?
Het is eigenlijk vreemd dat er zo weinig verontwaardiging komt voor al die zaken. Is het omdat de ernst van de feiten nog niet doordringt? Of omdat men sowieso de hele politieke wereld niet langer au serieux neemt? Omdat men niet meer gelooft in democratie? Omdat de logica van de machtsstructuren té goed of juist niet goed genoeg gekend is?
Het laatste woord over dit alles is nog lang niet gezegd.
