Gulle vrienden in Libië, Qatar, Rusland…
Nicolas Sarkozy, oud-president van Frankrijk (2007-2012) , is tot vijf jaar gevangenisstraf en 100.000 euro boete veroordeeld; hij is schuldig bevonden aan ‘association de malfaiteurs’ (criminele bendevorming). Ook al kan hij in beroep gaan, toch is er een speciale regeling (‘mandat de dépôt à effet différé’) waardoor hij wel al de cel in moet. Op 13 oktober krijgt hij te horen wanneer.”Dit is een vonnis uit haat… Een zware aantasting van de rechtsstaat”, aldus een onthutste Sarkozy.
Rechtsstaat
Hij krijgt steun van minister van Binnenlandse Zaken Bruno Retailleau, leider van Les Républicains, de rechtse partij die Sarkozy oprichtte. Diezelfde Retailleau zei vorig jaar dat de rechtsstaat ‘ni intangible ni sacré’ is – niet onaantastbaar noch heilig.
Het vonnis is onmiddellijk scherp veroordeeld door Marine Le Pen van het extreemrechtse Rassemblement National (RN). Zij is zes maanden eerder in dezelfde rechtszaal veroordeeld wegens verduistering van EU-geld. Haar straf bestaat er onder meer in dat ze zich met onmiddellijke ingang niet verkiesbaar kan stellen; tenzij dat volgend jaar in beroep wordt ongedaan gemaakt. Le Pen ziet Sarkzoy als een lotgenoot, als “slachtoffer van een politieke rechtspraak.” Sarkzoy zelf is nooit vies geweest van uiterst-rechts. In juli had hij een opgemerkte ‘vriendschappelijke ontmoeting’ met Jordan Bardella, voorzitter van het RN.
Het is vooral de aparte bepaling dat Sarkozy niet kan wachten op een proces in beroep om te gaan zitten, dat veel commentaar uitlokt. Die bepaling is nochtans door de politiek, via het parlement, zelf ingevoerd in een rage om strenger te gaan straffen. Zowel de strafmaat als die bepaling worden ‘zeer streng’ genoemd. Vooral omdat die aparte bepaling niet geldt voor de andere schuldig gevonden beklaagden. Sarkozy is voor drie andere beschuldigingen trouwens vrijgesproken, waaronder corruptie en heling.
Kadhafi
Het proces ging om de onderhandelingen tussen mensen rond Sarkozy en de omgeving van de toenmalige Libische leider Mohammad Kadhafi. Uit talrijke getuigenissen van betrokkenen ging het om de (illegale) financiering van Sarkozy’s campagne voor de presidentsverkiezingen van 2007. In dat jaar rolde hij als president de rode loper uit voor Kadhafi.
Dat Sarkozy nadien in Kadhafi’s kaart speelde, zou dan in ruil voor die steun zijn geweest. In Arabische kringen zijn er geruchten dat Sarkozy in 2011 het voortouw nam in de steun aan de Libische opstandelingen en in de moord op de Libische leider om hem het zwijgen op te leggen.
Qatar
Sarkozy is al eerder tot drie jaar – waarvan twee met uitstel – veroordeeld in de affaire Bismuth (omkoperij van een rechter) en moest met een enkelband naar het proces. Er zijn nog andere onderzoeken tegen hem bezig. Onder meer over de rol die hij in 2010 speelde in het toewijzen van het WK Voetbal aan Qatar in 2022. Tijdens de regeerperiode van Sarkozy verwierf Qatar heel veel invloed in Frankrijk, Ook op sportgebied, in 2011 kocht Qatar Sports Investments de club PSG op.
Sarkozy heeft jarenlang zeer lucratieve contacten onderhouden met Qatar. De huidige leider, sjeik Tamim Ben Hamad Al Thani, zou zelfs zijn telefoonnummer niet hebben, zeggen diplomaten van Qatar. Hij zou vinden dat Sarkozy zijn land teveel als een melkkoe voor zijn persoonlijke belangen vond. Diens vader Hamad had Sarkozy’s nummer onder zijn favorieten.
De speurders noteerden alvast dat de eerste buitenlandse reis die Sarkozy maakte na zijn nederlaag in de verkiezingen van 2012, naar Doha, Qatar, was – als genodigde. Daar pochte hij over zijn rol in de toewijzing van het WK Voetbal. Tussen oktober 2012 en juni 2013 reisde hij drie keer naar het emiraat om er steun te vragen voor een groot commercieel project.
Anderzijds zou Sarkozy zijn invloed in Qatar hebben gebruikt om zijn zakenvriend Arnaud Lagardère in 2018 te helpen bij stemmingen in de Groupe Lagardère, waarin Qatar de grootste aandeelhouder is.
Daar bovenop is er sinds 2019 een onderzoek naar de diensten die Sarkozy als advocaat, tegen de betaling van 3 miljoen euro, leverde voor de Russische verzekeringsmaatschappij Reso-Garantia.
