Rechts-rechtse flirt in Frankrijk

De grote rechtse partij van Frankrijk, Les Républicains (LR, voorheen UNR, RPR, UMP…), heeft existenciële angst. Aan de ene kant is er president Emmanuel Macron met zijn LRM (La République en marche) die zowel personeel als programma van rechts overneemt, anderzijds is er het uiterst-rechtse Rassemblement National (RN) dat hapjes neemt. Dat LRM in de Provene-Côte d’Azur zijn lijst voor de v erkeizingen van 20 juni terugtrekt en kandidaten plaatst op de rechtse lijst, zorgt bij LR voor paniek.

Gekaapt

Die paniek is niet nieuw. D grote schok kwam er bij de presidentsverkiezingen van 2017 toen de kandidaat van rechts, François Fillon, al in de eerste ronde werd uitgeschakeld. En twee jaar later waren er de Europese verkiezingen waar de LR amper 8 % haalde. Het was een zware vernedering voor de partij die, onder diverse namen, de Franse politiek sinds 1958 domineerde. En nu zaait Macron nog meer twijfel door zeer bewust in de rechtse wateren te komen vissen.

Het is al een tijdje dat bij de rechtse LR de vraag rijst waarom een eigen presidentskandidaat voor te dragen als er al een stevige rechtse kandidaat is, namelijk Macron. Zijn sleutelministers (premier, Economie en Financiën, Binnenlandse Zaken) komen van LR. Zijn beleid weerspiegelt dat.

Op het vlak van programma is de LR tegenwoordig socialer ingesteld dan de president. Macron blijft onder meer, als een van de weinige leiders van de kapitalistische wereld, zweren bij de ideeën van wijlen Thatcher en Reagan dat hoe beter de rijken het hebben, des te beter voor de ganse gemeenschap. Er komen zeker geen belastingen voor de grote inkomens, benadrukt hij, aan de toegestane privileges wordt niet geraakt.

Bij LR pogen ze hun identiteit te redden door nog meer het accent te leggen op veiligheid en repressie. Maar het wordt moeilijk Macron en zijn miniser van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin op dat punt te kloppen. Het was Darmanin die in een tv-debat Marine Le Pen van het RN toewierp dat ze ‘trop molle’, te zacht, is geworden.

Maar LR kan op het vlak van veiligheid, en migratie, het origineel, namelijk het uiterst-rechtse RN, niet kloppen. Le Pen aast op stukken van Les Républicains en hier en daar lukt dat.

PACA

Bij voorbeeld in PACA (Provence-Alpes-Côte d’Azur) waar Mariani, die van rechts komt, de lijsttrekker is. De huidige voorzitter van die regio, Renaud Muselier, heeft nu tot ontzetting van de LR-leiding, zijn lijst opengesteld voor de Macronie. Het was premier Jean Castex (die van LR komt) die zelf aankondigde dat LRM in die regio geen lijst zou indienen. Mariani en Castex, twee ex-en van rechts. De nationale leiding van LR heeft Muselier terstond veroordeeld.

Uiterst-rechts ruikt de zege bij de verkiezingen van 20 en 27 juni. Vorige keer won rechts in PACA de tweede ronde nadat links zijn lijst terugtrok om te beletten dat het FN (nu RN) zou winnen. Hetzelfde gebeurde trouwens in het noorden (Hauts de France). In die twee regio’s heeft links geen enkele gekozene. Zal de “republikeinse reflex” die toen speelde, nu nog spelen?

Le Pen president? En de republikeinse reflex dan

 

 

(Visited 116 times, 1 visits today)
Deel dit artikel

Visited 272 Times, 1 Visit today

Tags :
Over Freddy De Pauw

Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws – over trends in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.

zie ook