Voor de tweede ronde van de presidentsverkiezingen in Peru, nu zondag 7 juni, is de keuze eigenlijk eenvoudig. Een rechtse kandidaat, Keiko Fujimori, dochter van, en een linkse kandidaat, Roberto Sanchez, van de familie van de gearresteerde ex-President Pedro Castillo.
Wat helaas niet op de agenda staat van deze verkiezingen: meer stabiliteit. De eerste ronde liet al zien hoe gepolariseerd en gefragmenteerd het land is: niet minder dan 36 kandidaten en de winnaar, Keiko Fujimori, haalde niet meer dan 17 % van de stemmen. De tweede kandidaat, Roberto Sanchez haalde 12 %. Er moest wel worden geteld en herteld, want de gedoodverfde winnaar, de uiterst rechtse Rafael Lopez Allaga volgde op nauwelijks een paar duizend stemmen. Hij kon zich niet makkelijk neerleggen bij het resultaat.
De weerstand tegen beide kandidaten is vrij ngroot. In de peilingen staan ze nek-aan-nek met rond de 35 % van de stemmen. Het kan dus alle kanten op.
Keiko roept onvermijdelijk de herinnering op aan haar vader, veroordeeld voor zware mensenrechtenschendingen, doodseskaders en gedwongen sterilisatie van duizenden inheemse vrouwen. Hij ontbond het Parlement en stelde de grondwet buiten werking. Het was de periode van Sendero Luminoso, maar de familieleden van de slachtoffers van Fujimori vragen gerechtigheid. Velen weten niet wat met hun familieleden is gebeurd. Ze organiseerden al een mars van duizenden in Lima, tégen Keiko. Dat Keiko belooft te ‘regeren zoals haar vader’ stelt niemand gerust. Zij is nu voor de vierde keer kandidaat, de drie voorgaande keren verloor ze in de eindronde. Zij is de kandidaat van de rijke elites en middenstanders van Lima en de kustregio.
Roberto Sanchez heeft geen bezwarend verleden maar wordt verguisd omdat hij ‘communist’ zou zijn. Hij belooft nochtans een zeer gematigd beleid, met een zeer gematigde minister van economie uit de regering van Pedro Castollo en een ex-directeur van de Centrale Bank. Wel wil hij het minimumloon optrekken tot 1500 Soles, zo’n 437 US$. Hij is de kandidaat van de arme boeren in de Andes. Naar alle waarschijnlijkheid verleent hij, indien verkozen, meteen amnestie aan Pedro Castillo. Die heeft echter geen beste indruk nagelaten, totaal onvoorbereid als hij was, tijdens zijn korte ambtsperiode.
Wie er ook wint, de beleidsmarge zal klein zijn, gelet op de samenstelling van het nieuwe tweekamerstelsel.
De nieuwe President zal op 28 juli de macht overnemen. De verkiezingscampagnes werden afgesloten met een groot feest. Wie echter ziet hoe sterk de buitenlandse beïnvloeding is ten voordele van rechtse kandidaten – denk aan Colombia – en hoe snel de sociale protesten de straten veroveren tégen het rechtse beleid – denk aan Argentinië, Chili en Bolivië – weet dat de kans op een rustige en stabiele regeerperiode bijzonder klein is.
