Volle anderhalve maand na de verkiezingen krijgt Peru eindelijk een President. De linkse Pedro Castillo is de ontegensprekelijke winnaar van deze verkiezingen en wordt dinsdag 20 juli uitgeroepen tot Peru’s nieuwe President, zo verklaarde de Nationale Verkiezingsraad.
De tegenkandidate bij de verkiezingen, Keiko Fujimori, had honderden klachten ingediend tegen wat ze ‘systematische fraude’ noemde, maar geen enkele aantijging kon worden hard gemaakt. De advocaten van Mevrouw Fujimori stappen nu op, want de allerlaatste klachten kunnen hoe dan ook geen verandering meer brengen in het resultaat. Dit week-end wordt het algemeen verslag van de Nationale Verkiezingsraad gepubliceerd, dan volgen de gedetailleerde resultaten en kan Pedro Castillo ook officieel tot winnaar worden uitgeroepen!
Op 28 juli, de dag waarop Peru tweehonderd jaar geleden onafhankelijk werd, kan hij zijn ambt opnemen. De transitie moet dus in twee weken worden afgerond, de belangrijkste regeringsleden zijn wel al gekend.
Dit mandaat begint dus met ontzettend veel hinderpalen, en dit is alles behalve het eind van veel ellende.
De afgelopen weken werd nieuws bekend gemaakt van pogingen tot staatsgreep en omkoping. De stoottroepen van Mevrouw Fujimori (la ‘Resistencia’) vielen ministers en journalisten aan, ze brachten de nazigroet en zijn niet bang van racisme en geweld. ‘Dood aan Castillo’, ‘Dood aan het communisme’ zijn de gebruikelijke kreten. De neutraal gebleven President Sagasti werd eveneens bedreigd. Het mag een geluk heten dat de rechterzijde verdeeld is en de Fujimori’s in het verleden erg veel vijanden hebben gemaakt, anders had de linkse presidentskandidaat geen kans gemaakt.
Pedro Castillo heeft ondertussen wel een brede alliantie op de been gebracht met vakbonden en burgerbewegingen ter verdediging van de democratie.
Maar hij krijgt het ongetwijfeld moeilijk in het Parlement, waar hij geen meerderheid heeft en nauwelijks op 45 van de 130 zetels kan rekenen, in een coalitie met twee andere partijen. In het bureau heeft hij wel verschillende partijen weten samen te brengen.
Verder moet hij het gerechtelijk onderzoek afwachten tegen de kopstukken van zijn partij, onder wie Vladimiro Cerrón en anderen, beschuldigd van corruptie. Het zal ook niemand verbazen dat de wisselkoers niet in het voordeel van de Peruaanse munt aan het evolueren is, zomin als de beurs.
De uitdagingen zijn enorm en iedereen is doodsbang dat Castillo zijn verkiezingsbeloften niet kan waarmaken. Een nieuwe grondwet schrijven is niet makkelijk en vergt naast tijd en geduld vooral een grote openheid en compromisbereidheid. Maar als hij slaagt in een land waar meer dan driekwart van de bevolking in de informele sector werkt, kan Peru zijn derde eeuw als een nieuw land beginnen.
