Pepe Mújica neemt afscheid van de politiek.

“Om te overwinnen hoef je niet te winnen”

De 85-jarige ex-President van Uruguay zou best wel verder willen doen, maar ‘de pandemie bedreigt me langs alle kanten’. Er is een tijd om te komen en een tijd om te gaan. Als senator word ik toch verondersteld om mensen te zien en overal aanwezig te zijn, maar ik ben oud en chronisch ziek, aldus de President. Zelfs als er morgen een vaccin komt, kan ik me niet eens laten vaccineren.

Bij ons raakte Mújica bekend om zijn klare, duidelijke taal en zijn eenvoudige levensstijl. Hij bleef na zijn verkiezing op zijn boerderijtje wonen en reed zelf met zijn auto naar huis en naar het werk.

Hij had dan ook wijze levenslessen gekregen die je niet gauw vergeet. Als kind werkte hij als bloemenverkoper om het gezinsinkomen wat op te trekken, geïnspireerd door de Cubaanse revolutie raakte hij verwikkeld in de gewapende strijd. Midden van de jaren ’60 werd hij lid van de Tupamaros, de stadsguerrilla. Hij nam deel aan een aantal spectaculaire acties, verloor bijna het leven, raakte in de gevangenis en ontsnapte samen met 110 kameraden.

In 1972 wordt hij opnieuw gevangen genomen en komt dan bij de groep die de regering bijzonder hard wil straffen. Hij wordt zwaar gefolterd.

Met de terugkeer van de democratie in 1985 komt hij vrij. In naam van de Tupamaros deelt hij de bevolking mee dat zijn beweging de wapens neerlegt. Met haat kan je niets opbouwen, aldus Mújica.

Zijn partij treedt toe tot de linkse coalitie, hij wordt verkozen tot de Kamer en tot de Senaat en wordt Minister in de eerste regering van Tabaré Vasquez. In 2009 wordt hij President van Uruguay.

‘Wij komen niet op de planeet om ons te ontwikkelen, we komen om gelukkig te zijn. Want het leven is kort en het gaat weer weg. En niets is zo veel waard als het leven’ (Rio+20 Top in 2012).

‘Ik heb een harde les geleerd. Van haat stomp je af, je kan dan niet langer objectief zijn. Haat is blind, net zoals liefde, maar liefde is opbouwend en haat vernielt. Ik ben een man van passie, maar in mijn tuin kweek ik geen haat’.

‘Overwinnen in het leven betekent niet dat je moet winnen. Overwinnen betekent dat je rechtop staat en telkens opnieuw rechtop staat na elke val’.

We zullen hem missen.

Deel dit artikel
Over Francine Mestrum

Francine Mestrum is doctor in de sociale wetenschappen en doet onderzoek naar sociale rechtvaardigheid, ontwikkeling en samenwerking, armoede, ongelijkheid en mondialisering. Zij is voorzitter van het mondiale netwerk van Global Social Justice en werkt momenteel aan een project voor ‘social commons’ voor een transformatieve en universele sociale bescherming.

Zie ook