Valérie Pécresse, ‘gouverneur’ van Ile de France, heeft bij de rechtse partij Les Républicains (LR) de tweede ronde gewonnen. Zij wordt de officiële kandidate van rechts voor de presidentsverkiezingen van april volgend jaar. Pécresse versloeg met 61 % van de leden van LR de nog rechtsere kandidaat Eric Ciotti.
De winnares kreeg de steun van de drie andere in de eerste ronde verslagen kandidaten. Die zagen Ciotti met zijn agressieve uiterst-rechtse uitspraken niet zitten. Maar ook Pécresse zit niet om straffe uitspraken verlegen. In feite heeft zij veel ideeën van haar rivaal Ciotti overgenomen, zodat deze laatste, geestesgenoot van de uiterst-rechtse Eric Zemmour, ook tevreden kan zijn.
Pécresse wil onder meer de immigratie drastisch inperken (naar de noden van de economie), de steun aan asielzoekers inkrimpen, 200.000 posten in de openbare dienst supprimeren. De 35-urenweek moet sneuvelen. De nucleaire energie nog meer ruimte krijgen, met nieuwe centrales en een overstap naar een 4e generatie. En de repressie moet opgedreven worden. Ze vindt dat de ‘grondwettelijke identiteit’ van Frankrijk moet primeren op de rechtspraak van de EU.
Sarkozy?
Pécresse moet nu een plaats zien te vinden tussen twee uiterst-rechtse kandidaten Marine Le Pen van Rassemblement National (RN) en Zemmour enerzijds, en huidig president Emmanuel Macron anderzijds. Pécresse verweet deze laatste onlangs dat hij het programma van rechts heeft gekaapt. Niet alleen het programma trouwens, ook zijn toppersoneel in de regering komt van bij LR. Zijn twee opeenvolgende eerste ministers, Edouard Philippe en de huidige, Jean Castex, waren trouwe dienaars van LR, ook al onder president Niclas Sarkozy (2007-2012).
Deze laatste houdt zich opvallend op de vlakte. Tijdens de campagne bij LR heeft hij geen enkele van de kandidaten gesteund. In gesprekken met zijn omgeving zei hij te twijfelen aan de kansen van een LR-kandidaat om de tweede ronde te halen. En terwijl bij LR de stemmen van de eerste ronde werden geteld, toonde Sarkozy zich opvallend aan de zijde van Macron bij een eerbetoon aan de een jaar geleden overleden Valéry Giscard d’Estaing, president van 1974 tot 1981.
Volgens de auteurs van het boek ‘Chérie, j’ai retrici la droite’, (Liefste, ik heb rechts wat ingekrompen), Nathalie Schuck en Olivier Beaumont, zit het er zelfs dik in dat Sarkozy zijn vriend Macron al van bij de eerste ronde van de presidentsverkiezingen zal steunen, op voorwaarde dat hij met LR samenwerkt. Wat voor Macron geen probleem kan zijn.
500 handtekeningen
Om kandidaat te kunnen zijn, moeten er minstens 500 steunbetuigingen zijn van gekozenen – van lokale tot Europese – uit minstens 30 departementen. Dat wordt onder meer een moeilijke klus voor de uiterst-rechtse Zemmour, maar ook voor Jean-Luc Mélenchon van La France insoumise die deze keer niet op de communistische burgemeesters kan rekenen – hunpartij, de PCF, heeft een eigen kandidaat.
