Open brief aan de Nicaraguaanse regering van Europese solidariteitswerkers (1979-1990)

Wij, ondergetekenden, zijn progressieve activisten die deel hebben uitgemaakt van de Europese solidariteitsbewegingen die de Sandinistische revolutie vanaf de jaren zeventig steunden. Velen van ons woonden en werkten in Nicaragua of bezochten het land als leden van internationale solidariteitsdelegaties en werkbrigades tussen 1979 en 1990.

We geloofden toen, en we blijven ook nu geloven, dat mensenrechtenschendingen door autoritaire regeringen, zoals het regime van Ortega-Murillo, moet worden veroordeeld en de daders van misdaden tegen de menselijkheid berecht. We gingen naar Nicaragua om de heldhaftige en nobele inspanningen van het Nicaraguaanse volk te steunen. Een volk dat, nadat ze de Somoza-dictatuur had verdreven, zijn land herbouwde op basis van rechtvaardigheid, gelijkheid en democratie. We waren uit de eerste hand getuige van de illegale en immorele acties en mensenrechtenschendingen die de dood van duizenden Nicaraguanen hebben veroorzaakt en nog onnoemelijk veel lijden aan duizenden mensen meer. We hebben gelobbyd bij onze eigen regeringen, kerken, vakbonden en hulporganisaties om het Nicaraguaanse recht op zelfbeschikking te verdedigen. In de afgelopen anderhalf jaar zijn we steeds meer ontmoedigd geraakt bij het zien hoe Daniel Ortega en Rosario Murillo op een autocratische wijze een familiedynastie hebben gevestigd met de bedoeling aan de macht te blijven. We zijn geschokt door het optreden tegen  vrouwenorganisaties, onafhankelijke journalisten, mensenrechtenverdedigers,  milieuactivisten en inheemse gemeenschappen die zich verzetten tegen de aanleg van het voorgestelde kanaal. Wij hebben gezien hoe het regime de publieke instellingen en de rechtsstaat ondermijnen.

In 2018 volgden we de massale, zelfuitgeroepen sociale protesten die uitbraken. We zagen honderdduizenden Nicaraguanen de straat opgaan in een massale demonstratie voor zelfbeschikking en dat door Nicaraguanen die zelfstandig durven denken en goed overdacht actie durven ondernemen. We waren geschokt  door de dodelijke reactie van het Ortega-Murillo-regime op die protesten, op de steeds escalerende politieke onderdrukking van het maatschappelijk middenveld en de schending van de fundamentele mensenrechten en grondwettelijke rechten van het Nicaraguaanse volk.

En nu, bij het zien van de laatste manoeuvres van het regime om alle tegenstand de kop in te drukken, is onze verontwaardiging de laatste weken nog toegenomen. We zijn verontwaardigd dat de deelname van partijen, verspreid over het brede politieke spectrum, aan de verkiezingen van november 2021 tegengehouden wordt en we zijn dat nog meer nog meer door de arrestatie en detentie van vijf prominente potentiële oppositiekandidaten, zelfs als we het niet eens zijn met hun politieke standpunten. Wij zijn ook  verontwaardigd over de arrestatie en detentie van leden van het maatschappelijk middenveld en van oppositieactivisten en leiders, waaronder historische revolutionairen Dora María Téllez, Hugo Torres en Victor Hugo Tinoco, en door de uitbreiding van het habeas corpus-beginsel van 48 uur tot 90 dagen.

De regering-Ortega-Murillo vertegenwoordigt op geen enkele manier de waarden, principes van de Sandinistische revolutie die we ooit bewonderden, en ze verraadt tevens de herinnering aan tientallen duizenden Nicaraguanen die stierven voor een democratisch Nicaragua waarin de leiders vrij en eerlijk kunnen worden verkozen.

Om al deze redenen, maar ook als anti-interventionisten  (van elke VS-inmenging), verdedigen  wij, progressieve solidariteitsactivisten, het mensenrechtenprincipe waarbij iedereen, ongeacht wie dan ook, culturele en politieke burgerrechten heeft en daarom roepen we het Ortega-Murillo-regime op:

 

  • Laat de meer dan 130 politieke gevangenen vrij die momenteel worden vastgehouden, waaronder de kandidaten, leden van de oppositie en historische leiders van de Sandinistische revolutie;
  • Stop de voortdurende intimidatie en onderdrukking van de oppositie door politie en paramilitairen op leiders en activisten, onafhankelijke journalisten, mensenrechtenverdedigers en religieuze leiders;
  • Trek de draconische nationale veiligheidswet in op grond waarvan deze personen werden gearresteerd en ook de andere repressieve wetten die onlangs werden aangenomen;
  • Onderhandel over verkiezingshervormingen die vrije en eerlijke verkiezingen garanderen die internationaal worden nageleefd en waardoor ook de momenteel vastgehouden kandidaten zich verkiesbaar kunnen stellen.

 

(https://drive.google.com/file/d/1uxKWE_dXMnpvTzLFNGYshBIW1um4tp4c/view )

Vertaling uit het Engels: Walter Lotens. Als je op here clickt kun je ook mee ondertekenen als ex-brigadist of als lid van de solidariteitsbeweging in de jaren tachtig

 

 

(Visited 186 times, 7 visits today)
Deel dit artikel

Visited 362 Times, 16 Visits today

Tags :
Over Walter Lotens

Walter Lotens studeerde moraalfilosofie, ex-leraar, woonde lang in Suriname, reiziger, Latijns-Amerika watcher en freelancer. Hij schrijft voornamelijk over bewegingen van onderuit van Borgerhout over Madrid en Barcelona tot Cochabamba en Paramaribo. Hij houdt lezingen rond de thema’s die hij in zijn boeken aansnijdt (www.walterLotens.net).

zie ook