In alle geleerde en minder geleerde commentaren over de oorlog tegen Iran, wordt één vraag voortdurend over het hoofd gezien: op grond van welk argument mag Iran niet over atoomwapens beschikken?
Daar hoor ik niemand over.
Wel hoor ik telkens opnieuw de eisen van het land dat de atoombom heeft ontwikkeld, de atoombom heeft gebruikt om zonder waarschuwing steden te vernietigen met burgers en al, alsook een nucleair wapenarsenaal heeft uitgebouwd waarmee alle mogelijke vijanden ontelbare keren kunnen worden vernietigd, met onze planeet er bovenop. Die eisen hoor ik telkens opnieuw, zonder verdere commentaar, als gold het een vanzelfsprekendheid. Mijn tegenvraag luidt: op grond van welk argument mag de VS over kernwapens beschikken?
Concurrentie
Dat een technologische voorloper probeert voorop te blijven en mogelijke concurrenten het leven moeilijk maakt, is normaal.
Zoals het normaal is, dat met concurrenten uiteindelijk pacten worden afgesloten. En dat trucjes worden gebruikt om de concurrent een loer proberen te draaien. Al deze manoeuvres behoren tot de logica van een wereld van strijd waarin techniek en technologie dienen als concurrentiële hefboom. Dat was zo tussen Vlaanderen en Engeland ten tijde van de lakennijverheid, dat was zo tussen de VSA en de USSR ten tijde van de opkomende ruimtevaart.
Techniek en technologie zijn producten van de menselijke creativiteit en die kent geen grenzen.
Superioriteit
Dat een technologische voorloper potentiële concurrenten op straffe van boete verbiedt technologie te ontwikkelen, behoort tot een andere categorie: de moraal, in casu die van de vermeende morele superioriteit.
Hier in het Westen werd lang gedacht dat enkel wij ideeën konden ontwikkelen en ‘anderen’ hooguit in staat waren om ze te produceren – goedkoop natuurlijk. Dat is een vorm van verwaandheid, een geestelijke blindheid die voortvloeit uit een meerderwaardigheidsgevoel en derhalve geen rekening houdt met de feitelijkheid van de geschiedenis.
Maar: hoe zou de ene mens de andere kunnen verbieden te bedenken en te ontwikkelen wat tot de menselijke natuur behoort? Spreken en dichten. Musiceren en dansen. Feesten en seksen. Of de wereld herscheppen naar zijn eigen beeld, bijvoorbeeld met techniek en technologie.
Het verbod is een maat voor niets, want de menselijke natuur haalt per definitie de bovenhand. Net omdat het verbod in wezen leeg en loos is, moet het wel gepaard met de dreiging van effectieve uitroeiing. Genadeloze oorlog, buiten alle wetten en afspraken om. Dan pas kan de bestraffer zijn gram halen, maar slechts tijdelijk. Het zal anderen niet tegenhouden om de draad later en-of elders weer op te pikken.
We blijven dus zitten met de vraag: met welk argument verbieden de Verenigde Staten nu eigenlijk Iran om kernwapens aan te maken? Antwoord: met geen enkel argument en dat bij gebrek aan argumenten. Vandaar dat het ‘verbod’ er eigenlijk geen is. In wezen, handelen de Amerikanen volgens morele gronden: het Iran van de ayatollahs behoort tot Het Kwade. Althans volgens Het Goede. De Iraanse leiders hanteren dezelfde redenering, maar omgekeerd: zij vertegenwoordigen het Heilige, de Amerikanen zijn des duivels.
Macht en tegenmacht
Volgens de Verenigde Staten mag Noord-Korea evenmin over kernwapens beschikken. Daar komt de moraal weer bovendrijven: Noord-Korea is namelijk een “schurkenstaat”. Bad Guys. Waar of niet waar, dat land beschikt wel degelijk over kernkoppen. Dat heeft de VS niet kunnen beletten omdat ze een tegenmacht op hun weg vonden: China. Over die wapens wordt geweldig druk gedaan. Naar schatting zijn het er een vijftigtal, een honderdste van het Amerikaanse depot.
En Israël? Mogen die? Wie zal het zeggen, dat land zou over kernwapens beschikken. Als er nu één term is die niet past bij nucleaire bewapening en de pogingen om die te controleren en in toom te houden, dan wel de voorwaardelijke wijs. Het “International Atomic Energy Agency”[IAEA] kan probleemloos nagaan of “zou” nu Ja of Nee betekent, zoals het verzocht werd na te gaan in Iran. Helaas, driewerf helaas: Israël laat geen controle van het IAEA toe en heeft evenmin het non-proliferatieverdrag ondertekend. Daar plaatsen de Amerikanen geen vraagtekens bij. “Argument”? Israël behoort tot de Good Guys.
De kern
Laten we, bij wijze van spreken, even tot de “kern” van de zaak komen.
De dreiging tegen Noord-Korea is niet gelukt, omdat China dat niet wilde.
Pakistan echter, heeft zonder Amerikaans protest en met actieve Belgische medeplichtigheid, kernkoppen ontwikkeld, omdat de VS dat land kon gebruiken als een hefboom tegenover India [dat de oorlog tegen Pakistan had gewonnen] en de toenmalige Sovjet-Unie.
De morele uitleg dient als afleiding. Het draait uiteindelijk om macht en economische belangen. Wat anders?
Israël heeft de ambitie om de hele regio te controleren: politiek, strategisch en economisch. Het kan desgevallend zijn grondgebied uitbreiden. Dat komt de Verenigde Staten goed uit – al heel lang. Het Iraanse regiem werd gewikt en gewogen en zeer licht bevonden. Tijd dus om het regiem te vernietigen en te vervangen. De strategie van de VS is altijd dezelfde: van zwakte bij de tegenstander profiteren om chaos te creëren, wachten tot de troonpretendenten elkaar hebben bevochten, in zee gaan met de overwinnaar-collaborateur, de beste brokken kiezen en een derde partij laten opdraaien voor de gevolgen. Denk aan Libië. Syrië. Vul aan.
Weer op de wip
De oorlog tegen Iran heeft niets met de islam of dictatuur van doen. Het is niet de eerste keer dat Amerika daar een regimewissel doorvoert. In 1953, wipten het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten de regering van Mohammad Hedayat Mossadeq, de Iraanse premier die sociale hervormingen doorvoerde en, o ramp, de olie-industrie nationaliseerde die tot dan toe in Britse handen verkeerde, lees in handen van de Britse privésector. Deze staatsgreep staat bekend als de “Operatie Ajax”.
Zo kwam alle macht in handen van de fameuze Sjah van Perzië, voluit Mohammad Reza Pahlavi. Hij werd opgevoerd als een moderne, westerse regeerder, netjes in pak en das, die het Westen verleidde met de mythe van de beeldschone oosterse prinses – hij pronkte eerst met Soraya [helaas onvruchtbaar en dus gedumpt] en daarna met Farah Diba. De moderne leider had vooral oog voor pracht en praal, terwijl zijn volk honger leed. Hij kroonde zichzelf tot Sjah en richtte in 1971 in Persepolis een megalomaan feest aan ter viering van 2500 jaar Perzië. De Sjah genoot hier “aanzien” zoals dat heet. Toen hij in 1967 Duitsland bezocht, hielden studenten een betoging. Die werd hardhandig uit elkaar geklopt. De student Benno Ohnesorg werd op 2 juni door een Duitse politieagent doodgeschoten.
De Sjah werd in 1979 afgezet door een volksrevolutie die door de ayatollahs werd gekaapt. En wie staat er nu in de rij van de opvolgers? Reza Pahlavi, zoon van. Gemodelleerd naar en door het Westen.
Als hij of een andere kloon aan de macht komt, zal de wereld alvast van één vraag zijn verlost: op grond van welk argument mag Iran niet over atoomwapens beschikken?
Blijft de tegenvraag: op grond van welk argument mag de VS wel over kernwapens beschikken?
© Eddy Bonte per 08 maart 2026, www.eddybonte.be
