Stellen dat het niet goed gaat met het beleid voor ontwikkelingssamenwerking is een open deur instampen.
In 2025 ging de ontwikkelingshulp van de OESO-landen met niet minder dan 23,1 % achteruit! Dat komt hoofdzakelijk door de afschaffing van USAID in de V.S., maar nagenoeg alle landen zetten de knip in hun ontwikkelingsbegroting. De hulp staat nu op het niveau van 2015 toen de Doelstellingen voor Duurzame Ontwikkeling werden goedgekeurd. We hoeven dus niet verbaasd te zijn dat die helemaal niet zullen gehaald worden. De OESO verwacht in 2026 nog een verdere daling met 5,8 %.
En voor wie vragen heeft over die beloofde 0,7 % van het BBP: In 2025 was het nog nauwelijks 0,34%, in de V.S. niet meer van 0,09 %!
Voorwaarden
Nadat in de V.S. de deuren van het USAID-programma dicht gingen bleven enkel nog enkele humanitaire programma’s over, zoals de aids/HIV bestrijding. En ‘Food for Peace’, een programma tegen armoede, honger en ondervoeding.
Er zijn nu echter plannen om ook dat grondig aan te pakken, o.m. met voorwaarden, zodat het wel eens ‘Food for a price’ kan worden, aldus Devex.
Het plan bestaat erin om het geld niet langer naar mensen met honger te laten gaan, maar … naar de grote boeren in de V.S. Zij zijn immers ook grote slachtoffers van het stilleggen van de ontwikkelingsprogramma’s. Ze produceerden voor het Zuiden en hun oogst werd door de overheid opgekocht.
In de toekomst zou het geld dus niet langer gaan naar landen die er een grote behoefte aan hebben, denk bijvoorbeeld aan Soedan, maar wel naar landen die “hun politieke en economische stabiliteit willen bevorderen met een goed en degelijk beleid”. Dit komt er in de praktijk op neer dat enkel zij die ook de belangen van de V.S. goed gezind zijn, nog geld zullen krijgen. Soedan valt gegarandeerd uit de boot.
Dit komt nog duidelijker tot uiting in een ander punt van het plan: nieuwe markten openen voor de boeren in de V.S. Men wil meer en makkelijker kunnen verkopen en daarvoor moeten de technische handelsbelemmeringen uit de weg worden geruimd. Of met andere woorden: landen kunnen steun krijgen als ze strenge regels over het gebruik van pesticiden bijvoorbeeld weer intrekken, als ze hun markten openstellen en importtarieven naar beneden bijstellen.
Dit alles gebeurt op een moment dat de voedselveiligheid mondiaal wordt bedreigd door de oorlog met Iran. Bovendien wordt dit jaar een erge ‘El Niño’ verwacht met zware gevolgen voor de landbouwproductie.
Durft iemand nog beweren dat men armoede en honger echt wil bestrijden en uitroeien?
