Afgelopen woensdag en donderdag was ik op de conferentie in Brussel in solidariteit met Oekraïne. De conferentie werd georganiseerd door een Europees netwerk dat de solidariteit organiseert met socialisten, anarchisten, feministen, LGBT-activisten, culturele werkers enzovoort in Oekraïne.
De solidariteit met Oekraïne staat voor heel andere uitdagingen dan de solidariteit met Palestina: het gros van de Westerse regeringen steunt Oekraïne (min of meer), dus deze campagne is vooral gericht op het ondersteunen van linkse krachten in Oekraïne, en het ontwikkelen van een dialoog over alternatieven voor de toekomst van Oekraïne. De band met Palestina wordt overigens voortdurend gelegd met de slogan ‘From Ukraine to Palestine, occupation is a crime’.
Divers gezelschap
Het was een fijne conferentie. Oekraïne was vertegenwoordigd door een breed palet aan organisaties: de Sociale Beweging, het libertaire Solidarity Collectives, verschillende vertegenwoordigers van de vakbonden (waaronder in de conferentie de enige man met pas en das), Oekraïense wetenschappers in ballingschap, het feministische netwerk Bilkis,… Er waren ook anti-oorlogsactivisten uit Rusland.
De debatten waren interessant. Zo werd in de feministische werkgroep gediscussieerd over de solidariteit tussen Oekraïense en Russische feministen: er bestonden veel contacten, maar na de Russische inval werd het contact moeilijker omdat de Russische feministen (ik citeer) ‘een koloniaal taalgebruik’ hanteren. Toen Belgische feministen aandrongen dat dit de samenwerking toch niet in de weg mocht staan leidde dat tot duidelijke irritatie bij de Oekraïense vrouwen. Een ander voorbeeld: in de werkgroep met libertaire activisten uit Oekraïne vertelden deze over hun worsteling met de oorlog. Zij zijn van huis uit tegen het leger en pacifisten, maar nemen nu actief deel aan het militair verzet tegen de Russische bezetter. Nog een voorbeeld: de Russische activisten vertelden over hun verzet tegen de invasie, en eisen ondubbelzinnig dat de territoriale integriteit van Oekraïne wordt hersteld, maar dat Oekraïne lid zou worden van de EU vonden zij niet zo’n goed idee. Om maar te zeggen dat de debatten ver bleven van steriele stereotiepen.
Bizar
Bizar was de zwakke opkomst van linkse militanten uit België. Is er dan geen interesse om banden te smeden met gelijkgezinden in Oekraïne, een land dat of je het wil of niet een belangrijke rol zal spelen in de toekomst van onze contreien?
Links is wereldwijd verdeeld over Oekraïne. De Partij van Europees Links is op deze kwestie gesplitst in de aanloop naar de laatste Europese verkiezingen, met een hergroepering in de European Left Alternative die op de conferentie goed vertegenwoordigd was. Het debat is in de loop van de afgelopen drie jaar best verhard. Een open gesprek lijkt er niet in te zitten. Jammer.
Wie meer wil weten kan eens op de website gaan kijken: https://ukraine-solidarity.eu
