Nupes met nieuwe lichting

De linkse coalitie Nupes – Nouvelle Union populaire écologique et sociale – komt versterkt uit de Franse parlementsverkiezingen van 12 en 19 juni. Met 142 zetels maakt ze een flinke winst en haalt ze een resultaat dat begin dit jaar utopisch leek. Toch is er een lichte kater, de verwachtingen waren hooggespannen, de resultaten beantwoorden daar niet aan. Zelfoverschatting, slachtoffer van een smoezige campagne door de Macronie, zwakke mobilisatie?

Eigen wegen

Nupes gaat niet in blok naar de Assemblee, de vier voornaamste componenten – La France insoumise (LFI), de groene EELV, de PS en de communistische PCF gaan elk afzonderlijk. Een voorstel van Jean-Luc Mélenchon (leider LFI) om toch één fractie te vormen, botst op een spontane ‘non’. Dat wordt dus voorlopig LFI met minstens 72 gekozenen, PS 24, groen EELV 23 en PCF 12. Deze laatste kan wellicht nog extra zetels hebben met gekozenen uit “overzees Frankrijk”.

Er zijn nu eenmaal belangrijke punten waarover er binnen Nupes geen eenstemmigheid bestaat. Zoals EU, nucleaire energie, de ‘laïcité’ (lekenkarakter openbaar leven). Vooral dissidente PS-ers, die het akkoord met Nupes afwezen, verwijten LFI te flirten met islamisten. Rechts bestempelt LFI vaak als ‘islamogauchistisch’ en heeft die beschuldiging ook gretig gebruikt in de campagne voor de verkiezingen.

Als elke groep van Nupes een aparte fractie maakt, rijst een netelig probleem: het voorzitterschap van de zeer belangrijke commissie Financiën van de Assemblee. Dat komt toe aan de grootste oppositiegroep; in de vorige Assemblée was dat voorzitter Eric Woerth van de rechtse ‘Les Républicains’ (LR) (die is nu gekozen voor de Macronie). Wie is de grootste oppositiegroep? Nupes bestaat in de Assemblée officieel niet, dan wordt de grootste het uiterst-rechtse Rassemblement National (RN). Marine Le Pen die dan de voorzitter kan aanwijzen?

Frisse vernieuwing

Bij de PS is voorzitter Olivier Faure echt tevreden, de partij is met die 24 zetels gered, het debacle van de presidentsverkiezingen (1,75 %) verdrongen. Op het geplande partijcongres kan Faure zich verdedigen tegen de dissidenten. Groen is ook tevreden, het gaat om bijna zuivere winst.

LFI zou moeten tevreden zijn, van 17 naar 72, maar er was op meer gemikt. LFI moet het hebben van zijn stedelijke en voorstedelijke inplanting – zoals in Seine-Saint-Denis (bij Parijs): 12 zetels op 12. In Val-de-Marne 6 op 11, onder wie Rachel Kéké.

Rachel Kéké raakte bekend door haar jarenlange syndicale strijd in hotel Ibis-Battignoles. Als kamermeid voerde ze 22 maanden lang actie om voor haar en haar collega’s betere lonen en arbeidsomstandigheden, en respect, af te dwingen. Een kamermeid in de Assemblée, wat moet Dominique Strauss-Kahn (DSK), ooit kopstuk van PS en nummer één van het IMF, daar van denken. Hij die wereldberucht werd omdat hij kamermeisjes als een prooi zag. (DSK leeft momenteel in grote luxe in Marokko).

In Bretagne is Mathilde Ignet gekozen voor LFI. Ignet is een 29-jarige vrouw die als arbeidster werkt in het ouderlijk fruitbedrijf. Zij wil de stem zijn van de arbeiders in de landbouw.

DOM-TOM

Er komen samen en naast Nupes ook veel verfrissende stemmen uit de DOM-TOM (Départements et Territoires d’Outre Mer), “overzees Frankrijk”.

De opkomst van kiezers ligt daar gemiddeld nog lager dan in Europees Frankrijk. Maar ook daar zijn de resultaten bedroevend voor president Macron.

De Antillen: in Guadeloupe is staatssecretaris voor de Zee, Justine Bénin, verslagen. Links haalt op het eiland 3 van de 4 zetels. Op Martinique 2 op 4, plus 1 voor een regionalist.

In Frans Guyana verliest LRM (Macronie) zijn zetel aan een kandidaat van LFI. In het andere dstrict wint Jean-Victor Castor van de onafhankelijkheidsbeweging MDES, gesteund door de trotskistische NPA. 2 op 2 dus voor radicaal links.

Op La Réunion haalt de linkse Nupes 6 van de 7 zetels. Nul voor de Macronie.
En op “Frans” Polynesië (Tahiti en omgeving) haalt de door LFI gesteunde onafhankelijkheidsbeweging Tavini huira’atira verrassend de drie zetels. Onder de gekozenen Tematai Le Gayic die als 21-jarige het jongste ooit gekozen lid van de Assemblée wordt. Hij maakte al naam als een uitstekend spreker, wat de Assemblée in Parijs beslist interessanter zal maken.

 

Print Friendly, PDF & Email

Visited 351 Times, 1 Visit today

Tags :
Freddy De Pauw

Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws – over trends in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.

zie ook