[avatar user=”Madeleine Sergooris” /]
Een bericht van Madeleine Sergooris uit Ouagadougou (aan familie en vrienden)
Er is vrijdag alweer een staatsgreep gepleegd in Burkina, de 2e dit jaar en de 9e sinds de onafhankelijkheid 62 jaar geleden. Een
woordje uitleg.
Een jonge legerkapitein van 34 jaar, Ibrahim Traore heeft vrijdag in een coup d ‘état de macht gegrepen van de vorige putchist,
luitenant-kolonel Damiba, 41, die na zijn staatsgreep in januari zichzelf had uitgeroepen tot president van de overgangsregering,
président de la transition, zoals dat heet.
Damiba had op zijn beurt de democratisch verkozen president Kaboré aan de dijk gezet, omdat zijn regering er maar niet in slaagde de
opmars van de gewapende jihadisten van Islamitische Staat en Al Qaeda in het noorden van Burkina te stoppen.
Mislukt
Damiba, zelf man van het léger, vond dat hij dat beter kon. Maar zijn strijd tegen het terrorisme is een grote mislukking geworden. Acht
maanden na zijn machtsovername is de balans rampzaliger dan ooit. De terroristen houden 40 procent van het grondgebied bezet,
niet alleen het noorden maar in allé delen van het land.
Die gewapende bandietenbendes, geen buitenlanders maar Burkinabe, verjagen de dorpelingen, sluiten de scholen, plunderen winkels, stelen het vee, preken in de moskee met de kalisjnikov in de hand de fundamentalistische islam. Ze controleren de hoofdwegen en dynamiteren bruggen om de bevoorrading te verhinderen en de bevolking uit te hongeren.
Ze zaaien overal terreur, tot in de buurt van Kaya, ook de familie van mijn partner Tidjane is moeten vluchten uit hun dorpen op 20 km van Kaya. Burkina telt bijna 2 miljoen interne vluchtelingen en honderdduizenden ontheemden zijn opgevangen in de 6 vluchtelingenkampen in Kaya. Onze twee scholen in Bangrin vangen 500 en meer ontheemde kinderen zonder school op.
Dit is een humanitaire crisis zonder weerga, een trieste realiteit.
Verwelkomd
De staatsgreep van vrijdag was eigenlijk verwacht en is door velen ook verwelkomd. Damiba, ex militair van de oude presidentiele garde, heeft dubbel spel gespeeld. Hij deed te veel aan politiek, probeerde het oude regime van de verjaagde dictator Compaore weer in het zadel te krijgen, ten koste van zijn militaire rol in de strijd tegen terrorisme, de reden van zijn staatsgreep toch. Er kwam geen
offensief tegen de terroristen, de strijdkrachten kwamen altijd te laat als dé dorpen al in brand stonden, de bewapening vlotte nog altijd niet.
Dus veel menselijke leed en misèrie, en maar geen oplossing in zicht, alleen frustraties en ergernis alom voor het nieuwe falen van de strijd
tegen de nietsontziende barbaarse terroristen.
De staatsgreep is zonder veel geweld verlopen. We hebben hier wel twee dagen in spanning gezeten toen bleek dat Damiba niet zonder slag of stoot wou wijken. Er volgden tegenstrijdige verklaringen van de twee militaire kampen die mekaar bedreigden, niemand wist wie nu de macht feitelijk in handen had.
Tot vandaag, zondagmiddag, het verlossende bericht kwam dat Damiba zijn ontslag als président de a transition heeft ondertekend. De nieuwe junta heeft net op de Nationale omroep verklaard dat allés onder contrôle is.
Een grote opluchting ! Wij hebben zelf niets van de staatsgreep gezien, het gebeurde allemaal op 10 km van onze wijk. Er was wel een avondklok vanaf 9u savonds. Het gewone leven ging zijn normale gang. De ambassade bleef met alle Belgen persoonlijk in contact, dat is ook geruststellend.
We wachten op de verdere verklaringen van de nieuwe leiders om te zien wat het morgen wordt. Onze hoop berust nu op deze jonge legerkapitein, dat hij en zijn strijdkrachten, als een front, tegen die jihadisten ten strijde trekken en ze bevechten tot al de bezette dorpen weer in republikeinse handen zijn en de vrede terugkeert. Dat is onze diepe wens.
Madeleine en Tidjane
