Terreur. Er is geen milder woord voor de criminele beestachtige Israëlische aanvallen op de bevolking van Gaza. Sinds dit weekend meer dan 50.000 getelde doden. Maandag 65 erbij, onder wie twee persmensen die werden geviseerd. De jongste misdaadgolf startte vorige week met meer dan 400 getelde doden op één dag. Met nog vele andere onder het puin. Voor de Israëlische staatsterroristen is dat gewoon verdelging van onmensen, want voor hen zijn Palestijnen geen menselijke wezens. Met de moordpartijen van vandaag zetten ze de zoveelste stap in hun plan om al dat ongedierte – de Palestijnen – weg te jagen. Uit Gaza en uit de bezette westelijke Jordaanoever.
De wereld kijkt machteloos toe op dit staatsterrorisme. De meeste beperken zich willens en wetens tot bezorgdheid en holle oproepen om het bestand te eerbiedigen. Welk bestand? Voor de Israëlische leiders is dat slechts een gewapende pauze geweest in hun genocidaire plannen.
Maar die machteloosheid is een keuze. Zelfs in de Arabische wereld waar verscheidene leiders zich alleen belet weten door hun eigen bevolking om met Israël samen te werken. Zopas werd nog bekend dat Marokko en Israël samenwerken voor een ambitieus energieproject bij de Canarische eilanden. Terwijl ze al samenwerken inzake defensie en spionage. De Emiraten doen er niet voor onder. Geen enkel gaat verder dan een bescheiden ‘veroordeling’.
Bij de EU durft Malta nu de term ‘barbaars’ gebruiken. Maar afgelopen maand kwamen de EU-ministers voor Buitenlandse Zaken nog samen met hun Israëlische collega Gideon Sa’ar in het kader van het gezamenlijke associatie-akkoord voor een ‘politieke dialoog’ alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Ondanks de genocide en de mensenrechtenclausule in dat akkoord drukt de EU na de bijeenkomst haar “volledige solidariteit en steun uit aan Israël en zijn bevolking”. Hypocrisie is een te zwak woord voor het continent dat beweert de idealen van de Verlichting te incarneren. De EU heeft zich het afgelopen anderhalf jaar beperkt tot loze oproepen…. Hoeveel landen hebben nu al de moed gehad om een Palestijnse staat te erkennen – Ierland, Spanje… dat is het. Wie heeft er al sancties genomen tegen de Israëlische terreur? Zuid-Afrika heeft zijn nek durven uitsteken en wordt daar nu voor gestraft door VS-president Donald Trump.
Trump: aan wie de Israëlische leiders eerst gevraagd hebben of het ok was om de terreur te hervatten. Ja, het mocht. Trump voert intussen in eigen land de terreur op. Een Libanese arts werd uitgewezen omdat ze in Libanon de begrafenis bijwoonde van Hassan Nasrallah, de geestelijke leider van Hezbollah, slachtoffer van Israëlische staatsterreur.
Mahmoud Khalil wacht nu al tien dagen in gevangenschap op mogelijke uitwijzing. Hij heeft de wet niet overtreden maar is “een gevaar voor de veiligheid van de VS” (organiseren van solidariteit met Gaza. In talrijke Europese landen idem, onder meer in Duitsland en Frankrijk waar pro-Palestijnse activisten het zwaar te verduren hebben. Al die regimes zijn vandaag medeplichtig aan terreur.
