Op 2 mei was ik namens de stichting “Mothers for Odessa” uitgenodigd om een bezoek te brengen aan Odessa (Zuid-Oekraïne)om de herdenking van de gruwelijke gebeurtenissen van 2 mei 2014 te herdenken. Op het plein, bij het vakbondshuis werden toen minstens 48 burgers levend verbrand, toen zij de fascisten probeerden te stoppen, die aangestuurd door de huidige regering o.l.v. Porochenko, probeerden daar een revolutie uit te roepen en het gebouw te bezetten. Zij gooiden, daarna benzine naar binnen en staken die aan, zij wisten dat er nog mensen in het gebouw aanwezig waren, die zijn toen levend verbrand!
Deze affaire wordt, ook in Nederland, in de doofpot gestopt, dit is slecht voor het imago, Oekraïne is toch een Europees land en moet bij de EU komen. Heb ik nieuws voor je: Oekraïne is geen democratisch land. Ik heb het eens goed uitgezocht ter plekke aldaar. De huidige regering bestaat voor 50% uit fascisten, die wij neonazi’s zouden noemen. Echte neonazi’s die op de herdenkingsdag de moeders van de overleden slachtoffers en hun familieleden probeerden te stoppen om bloemen neer te leggen op het plein en een grote politie en militaire macht op de been brachten. Er waren zelf “snipers” op de daken aanwezig. De meerderheid van de bevolking van Odessa, was uit angst uit de stad gevlucht, dit alles 2 mei 2016!
Ik en andere schrijvers/journalisten/reporters: 2 uit Italië, 3 uit de VS en 1 uit Rusland, hebben de intimidatie getrotseerd en zijn op het plein met de “moeders” gebleven. Enkele Europarlementsleden waren naar Odessa gekomen, niet veel. Een delegatie van Fransen werd tegengehouden bij de grens op het vliegveld. Ik heb ik ze niet op het plein gezien, wel waren zij heel even voordat wij een diner hadden met de moeders vijf minuten aanwezig om hen vragen te stellen, veilig binnen dat wel! Ook de OSCE, de organisatie voor veiligheid en vrede in Europa, was na een half uurtje alweer weg!
Daar stonden we dan, tussen huilende en machteloze “moeders” die geïntimideerd werden door politie, brigades, privé-legers en “snipers”. Moederdag in Odessa, iets dat ik mijn leven niet zal vergeten. Nederlanders die NEE gestemd hebben tegen het associatieverdrag met Oekraïne, hebben het juiste gedaan, de Oekraïne is geen EU-democratie maar een dictatuur, waar de Russische minderheid alle rechten ontnomen wordt: het recht op demonstratie, het recht op werk en behandeld wordt als tweederangsburgers. Geen Oekraïne in de EU, zolang zij mensen onderdrukken.
