Met zijn optreden op de G20 top in St. Petersburg hoopte Obama aan te tonen dat hij nog altijd de machtigste man van onze planeet is, dat hij zonder toestemming van de VN-veiligheidsraad een militaire strafactie kan ontketenen tegen ieder land dat zich niet wil onderwerpen aan de VS dictaten. Tegelijkertijd leek zijn optreden tijdens dat economisch wereldforum alsof hij de Russische President Poetin wilde vernederen. Een teken dat hij over geen onweerlegbare bewijzen beschikt die een strafactie rechtvaardigen.
Een westerse interventie zou een oncontroleerbare escalatie van geweld tot gevolg kunnen hebben. Obama is slachtoffer geworden van zijn eigen retoriek. Kennelijk hebben bepaalde Europese sociaal-democraten de neiging om poedel van een wereldheerser te spelen: Blair met Bush, nu Hollande met Obama. In beide gevallen gaat om een inbreuk op het geldend volkenrecht en het ignoreren van de VN.
De beschuldiging aan het adres van Assad blijft in de sfeer van vermoedens hangen. Vermoedens zijn nog altijd geen bewijzen om een militaire strafexpeditie te rechtvaardigen tegen een soevereine staat. Wanneer de Verenigde Staten en sommige Europese landen van de EU en NAVO beweren dat het VN onderzoek irrelevant is, dan maken ze de VN als wereldorganisatie over de ganse lijn irrelevant en ondergraven ze de autoriteit van de VN.
De hofhouding van Obama is samengesteld uit mensen die een militair ingrijpen voorrang geven. Sinds maanden draait de media propagandamachine in de VS en Europa hiervoor op volle toeren. Men spreekt al een geruime tijd niet meer over de Syrische regering maar over het Assad regime. Nog niet zo lang geleden had Syrië uitstekende contacten en samenwerking met de Amerikaanse CIA, die Al-Qaida verdachten overvloog naar Syrische folterkerkers om bekentenissen af te dwingen, wat in de VS bij wet verboden
VN in diskrediet
Assad is in de ware betekenis van het woord geen democraat, maar hij is zeker ook geen roekeloze waaghals. De vraag blijft waarom hij chemische wapens zou inzetten nu zijn troepen de rebellen aan het terugdringen zijn. Hij riskeert een buitenlandse militaire interventie te veroorzaken die zijn positie minstens ernstig zou verzwakken. Waarom verleent hij de toegang aan een onderzoekteam van VN experts als hij iets te verbergen heeft? De VN experts zijn toch geen idioten?
Het VN team is onafhankelijk in zijn onderzoek, wat kennelijk niet past in het propagandapatroon van het Westen, de VS, EU en NAVO. John Kerry wilde met zijn Europese rondreis en NAVO bijeenkomst een ‘coaliton of the willing’ tot stand brengen voor de geplande militaire interventie. Volgens Kerry heeft de VN-veiligheidsraad zijn onbekwaamheid om te handelen bewezen. Rusland en China zullen in de huidige omstandigheden hun veto in de VN-Veiligheidsraad niet wijzigen. Dus willen de interventionisten doorgaan zonder VN mandaat, maar met de mogelijke steun van bepaalde NAVO landen. Het komt er dan op aan om de VN te discrediteren. Kijken we maar naar wat de VS ambassadrice bij de VN, Samantha Powers, vertelde. Zij verklaarde nog tijdens de bijeenkomst van G20 in Sint-Petersburg dat Rusland de VN gijzelt en beschermheer is van Assad die gifgas tegen de eigen bevolking heeft ingezet. Daarom zal de VS voor haar geplande militaire actie geen toestemming vragen aan de VN. De Veiligheidsraad zit geblokkeerd en dat is de “fout van diegenen die het met de VS niet eens zijn”. Ze verklaart de VN eigenlijk ‘quantité négligeable’. Dat is loutere arrogantie van een grootmacht en een vernedering van de VN als instelling, met grote schade voor de wereldorganisatie tot gevolg.
De Arabische liga veroordeelde het gebruik van chemische wapens maar weigerde een westerse militaire interventie te steunen. Koning Abdullah van Jordanië pleit openlijk voor een politiek oplossing. Met een interventie wordt de kans op een politieke uitweg in Syrië nog geringer. Het streven van Rusland voor een tweede Syrië conferentie in Genève wordt door de Amerikaanse en westerse militaire dreiging onmogelijk gemaakt. Een politieke oplossing die er sowieso moet komen – met of zonder bombardementen – is dus verder weg dan ooit.
escalatie
De oorlogsmachine voor een interventie loopt al geruime tijd. Maar de weigering van het Britse parlement betekende een streep door de rekening. Bovendien kon president Obama tijdens de G20 top geen meerderheid achter zich krijgen. De Brics-landen stemden tegen, de Europese Unie is verdeeld. De Amerikaanse minister voor defensie, Hagel, heeft aan Obama meerdere opties voorgelegd. Hij wacht alleen nog op het groen licht van de president om tot de actie over te gaan. In de regio is de VS als met een grote marinevloot aanwezig. Een machtsvertoon dat Assad moet intimideren. Bij al dat Amerikaans wapengekletter hoopt de VS wapenindustrie in de marge op grote en bijkomende wapencontracten in de Golfregio.
Een ding is zeker: op een militaire operatie volgt een wraakactie zodat een uitzichtloze escalatie in gang wordt gezet. Het is cynisch om in deze context beschuldigingen te uiten zonder concrete en onaantastbare bewijzen. Washington en het Westen gebruiken hun geheime diensten en bepaalde ngo’s als bron voor informatie. Geheime diensten produceren de bewijslast zoals de opdrachtgever het vraagt. Het NGO-wereldje is heel divers, maar we weten dat bepaalde organisaties afhangen van de financiële donatie van westerse regeringen en belangengroepen. Dan spreekt men al makkelijk donateurs naar de mond.
De door de VS en NAVO gevoerde oorlogen hebben aan de bevolking van de betrokken landen geen beterschap gebracht maar wel vele doden, vluchtelingen en vernieling van huizen en infrastructuur. Dergelijke toestanden in een Midden-Oosten in chaos, vormen een groot risico voor de wereldvrede. Politieke verandering in Syrië moet door de Syrische bevolking bereikt worden, militaire interventies hebben altijd meer oorlog aangewakkerd. Oorlog is geen oplossing, maar het probleem. De Amerikanen met hun Europese poedels in London en Parijs leggen met hun oorlogsstrategie van “afschrikking” de lont in een zeer explosief kruitvat.
Obama toont zich meer en meer als een slechte kopie van Bush. De goedgebekte Amerikaanse president is als de sprekende pop van een imperium in verval.
