In de VS zowel als in Europa werd in de voorbije jaren bezuinigd op essentiële sociale programma’s en bijstand. De burger wordt verteld dat er geen andere keuze mogelijk is, dat er geen geld is om dergelijke voorzieningen te bekostigen. Wat we moeten vaststellen is dat het politiek establishment kennelijk niet wakker ligt van een alsmaar stijgende armoede terwijl er een pak geld, dollars en euro, per jaar uitgegeven wordt voor het leger om de interventies buiten de geografische grenzen te financieren. Washington stelt nu 612 miljard dollar in het vooruitzicht voor defensie, dit is acht keer zoveel als de federale onderwijsbegroting.
De grootste
Voor 2014 bedroegen de officieel gebudgetteerde militaire uitgaven van de VS 610 miljard dollar, bijna 35 procent van de wereldwijde militaire uitgaven. De VS uitgaven zijn groter dan het gecombineerd bedrag van China, Rusland, Saoedi –Arabië, Frankrijk, India, Duitsland en GB. Bij het huidige niveau van kosten voor inlichtingendiensten, leger en andere veiligheidsinstellingen van de VS zou het prijskaartje voor de periode van 2014 tot 2020 meer dan 4 biljoen (miljoen miljoenen) bedragen.
Het grootste deel van de Amerikaanse defensiebegroting gaat naar militaire opdrachten en het onderhoud van de voorraad wapensystemen. Het militair personeel is begroot op 142,9 miljard dollar. Door het afbouwen en terugtrekking van VS militairen is de post voor personeelskosten verminderd. De overheidsopdrachten voor het aanschaffen van nieuw militaire uitrusting bedragen 99,5 miljard. Voor onderzoek en ontwikkeling “Test & Engineering” is een uitgave van 62 miljard in de begroting opgenomen. De daling van de kost voor de militaire aanwezigheid in Afghanistan en Irak wordt niet weerspiegeld in de algemene defensiebegroting. Dat komt omdat er meer geld wordt begroot voor het aanschaffen van hightech wapensystemen voor marine en luchtmacht. De algemene verdeling van het budget is als volgt: landmacht 167,4 miljard $, marine 162,1 miljard $, luchtmacht 144,3 miljard $.
luchtmacht
Binnen het voorgestelde Pentagon budget voor het boekjaar 2016 is er een verhoging van 12 procent voor het aanschaffen van hightech voor een bedrag van 177 miljard dollar. Deze wapenprogramma’s worden ontworpen om de wereldwijde militaire dominantie in stand te houden. Het VS leger heeft over al zijn afdelingen en wereldwijde militaire basissen 13.900 vliegtuigen. De hele commerciële vloot van Amerika, met inbegrip van alle belangrijke luchtvaart- en vrachtmaatschappijen zoals FedEx en UPS, haalt nog niet de helft van dit aantal met 6788 vliegtuigen. In vergelijking met andere legers heeft de VS grotere aantallen van elk type gevechtsvliegtuig, bommenwerper, transporthelikopter, enz. dan eender welk ander land ook. Dit betreft ook meer spionagetoestellen voor luchtfoto’s en een tankervloot voor brandstofbevoorrading in de lucht, waardoor ze een groter inzetbereik over de ganse wereld heeft.
Deze enorme luchtvloot met de duurste en geperfectioneerde wapensystemen zal in de toekomst nog meer kosten. De recente schatting van de kosten voor bomenwerpers van het type F-35 is 400 miljard dollar voor het aanschaffen van 2.400 vliegtuigen, de totale lifetime operationele kost wordt geraamd op 1 biljoen dollar.
Navy
Het Navy type F-35c, een Joinst Strike Fighter speciaal ontwikkeld voor de zeemacht met bredere vleugels en staartstukken om trager te kunnen vliegen voor landing op vliegdekschepen kost meer dan het tekort van 327 miljoen dollar van de stad Detroit in 2013. De stad zag zich verplicht om de sluiting van de waterdienst aan te kondigen voor meer dan 20.000 gezinnen en dat om een schuld te torsen die echter maar het achtste bedraagt van de kostprijs van een F-35.
De F-35 is slechts één van de vele programma’s met een onthutsend kostenplaatje. In de begroting 2016 voor overheidsopdrachten is de ontwikkeling van twaalf afzonderlijke types drones, hightech vliegtuigen en helikopters opgenomen met een kostprijs van 1 tot 3 miljard dollar.
Vijf E²-D Hawkeye bevel- en controlevliegtuigen worden in het boekjaar 2016 begroot voor een bedrag van 263 miljoen dollar elk. Het Witte Huis vraagt 1,7 miljard dollar voor onderzoek voor bommenwerpers ( SLR-b). Deze nieuwe geheime Hightech langeafstandsbommenwerper moet de B- 52 vervangen, die over de hele wereld in de voorbije decennia zijn dodelijke bommen heeft afgeworpen. De bommenwerpers worden door Northrup- Grumman geproduceerd. De B bommenwerper heeft een permanente operatieve jaarlijkse kost van 300 tot 400 miljoen dollar. Tientallen andere vliegtuigtypes verslinden jaarlijks tientallen of honderden miljoenen.
De vliegdekschepen kosten nog veel meer, de Amerikaanse marine heeft er 10 in de vaart, Rusland, China en Frankrijk elk één. De VS marine is druk bezig om haar vloot te vervangen. De bouw van het eerste Gerald R. Ford-klasse vliegdekschip werd gestart in 2015 en is begroot voor een kost 12,8 miljard dollar. Wanneer we bommen, raketten, vliegtuigen en bemanning optellen wordt de uiteindelijke kost onvoorstelbaar.
Het vliegdekschip van het type Ford is bedoeld voor de F-35c vliegtuigen; de operationele kost in functie wordt geschat op 337 miljoen. Het vliegdekschip kan met 90 vliegtuigen F-35 uitgerust en bewapend worden, met kernbommen en raketten ter waarde van miljoenen dollars. De totale kostprijs van het hoger vermelde vliegdekschip is alleen maar vergelijkbaar met de federale items zoals wetenschap dat voor 2016 begroot wordt met 32 miljard. De vervanging van elke locomotief bij de Amerikaanse spoorwegen zou minder kosten dan het functioneren van een vliegdekschip gedurende 1 jaar.
Vliegdekschepen zijn slechts een aspect van de verschillende militaire programma’s. 20 miljard dollar gaat naar de bouw van onderzeeërs, torpedojagers, een brandstoftanker en de Tomahawk kruisraketten, het beruchte wapen “shock and awe” dat in Irak 2003 ingezet werd, kostprijs nu is 2,1 miljoen dollar elk. In de eerste dagen van de aanval op Libië, werden ten minste 161 dergelijke raketten afgevuurd, aan de huidige prijs berekend komt men op een bedrag van 338 miljoen dollar.
Nucleaire triade
Grotendeels verborgen, maar met een massale exploitatiekost, is het onderhoud en vervanging van de zogenaamde “nucleaire triade” te land, in de lucht en ter zee. Dit is het systeem van kernkoppen gereed om ingezet te worden voor langeafstandsbommenwerpers, onderzeeërs, torpedojagers en brandstoftankschepen, of gestationeerd in de militaire basissen. Elk van deze drie elementen moeten vervangen worden in de jaren 2020. Al in 2015 consumeert het onderzoek voor de vervanging miljarden voordat de ontwerpen gefinaliseerd zijn of contracten afgesloten worden. In een rapport eind januari 2014 van het James R. Martin Center for Nonproliferations Studies met de duidelijke titel “The biljon dollar nucleair triad”, wordt verwezen naar de eigen schatting dat de VS in de komende 30 jaar 1 biljoen dollar zal besteden voor z’n nucleaire systemen. Het rapport vestigt er de aandacht op dat het VS Congres geen nauwkeurig beeld heeft van de huidige uitgaven voor de nucleaire programma’s.
De vernietigende kracht van deze nucleaire wapens is enorm veel groter dan wat de wereld ooit heeft gekend (Hiroshima en Nagasaki), en eigenlijk moeilijk te bevatten. De 14 huidige Ohio-klasse onderzeeërs van de VS marinevloot kunnen maximaal met 24 Trident II ballistische raketten bewapend worden. Elke raket heeft een bereik van meer dan 5.000 zeemijl. Een Trident is een meerkoppige raket die tot 8 kernkoppen kan hebben. Dus elke Ohio klasse U-boot draagt bijna 200 kernkoppen die tegelijkertijd zowat elke grote stad in de wereld kunnen aanvallen. Gezien het provocatieve karakter van de VS activiteiten, met een zoektocht naar militaire hegemonie om machtsbehoud, zoals in Oekraïne, het Midden-Oosten en de Aziatische regio is de mogelijkheid tot escalatie een absoluut schrijnend vooruitzicht.
Het angstaanjagend d
estructieve potentieel van het VS leger, conventioneel of nucleair, is een zeer winstgevend bedrijf. De leveranciers van het nodige wapentuig zijn voornamelijk Northrup Grumman, General Dynamics, Lockheed Martin Raytheon. Hun aandelen bereikten een record op de beurs toen begonnen werd met de bombardementen op ISIS in Syrië en Irak.
Bron: The cost of military domination – Jeff Lusanne
