De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens is zonder enige twijfel het belangrijkste document waarover landen en mensen beschikken om te zorgen voor een menswaardig leven. Voor iedereen. Burgerrechten, politieke rechten, economische, sociale en culturele rechten. Rechten van kinderen en van vrouwen. Alle grote regio’s in de wereld hebben bovendien hun eigen document goedgekeurd. Europa beschikt over een Europese Conventie en een Hof voor de verdediging van de rechten van de mens. De Europese Unie heeft een Handvest met fundamentele rechten goedgekeurd. De Europese Unie noemt zichzelf trouwens een ‘waardenunie’. Er kan geen twijfel over bestaan. De politieke wereld acht mensenrechten bijzonder belangrijk.
Alleen, die rechten worden niet alleen voortdurend geschonden, wereldwijd, politici gebruiken en misbruiken ze ook op een zuiver politieke manier. In landen die onze bondgenoten zijn wordt al eens een oogje dichtgeknepen. O wee als het géén bondgenoten zijn en er werd een journalist vermoord!
Voorbeelden van dergelijk misbruik van mensenrechten zijn legio, denk aan de Koude Oorlog en hoe de Sovjet-unie en de Oostbloklanden voortdurend over de hekel werden gehaald. En hoe daar in Moskou op gereageerd werd met foto’s van daklozen in New York.
Afgelopen week werd opnieuw een mooi staaltje van politiek misbruik getoond. De Verenigde Staten maakten hun nieuwste rapport over de mensenrechten in de wereld bekend. Antony Blinken, minister van Buitenlandse Zaken, had het in zijn speech zeer uitvoerig over alle misdaden in Iran, Soedan, Venezuela, Cuba, Nicaragua en Rusland. Geen woord over landen zoals Saoedi-Arabië, laat staan Israël.
Enkele uren vóór die speech werden in Gaza, in één aanval, 17 kinderen en twee vrouwen vermoord.
Blinken had het ook uitvoerig over het recht op vrije meningsuiting, net op het ogenblik dat honderden studenten worden opgepakt op de campus van Columbia University, Yale en nog enkele andere, omdat ze de genocide in Gaza aanklagen.
Je vraagt je dan af, hoe doe je dat? Geloof je de woorden die je uitspreekt of speel je komedie? Hoe kan je klagen over politieke gevangenen in Nicaragua en zwijgen over een genocide in Gaza?
De meeste feiten die in het uitvoerige verslag worden vermeld, zijn zeer waarschijnlijk juist. Alleen valt op hoe arbitrair er te werk wordt gegaan, wat wordt gezegd en wat niet wordt gezegd.
En nog veel meer: wat is het moreel gezag van de Verenigde Staten om die uitspraken te doen? Een land dat de drugstrafiek en het verbruik niet onder controle krijgt en waar elk jaar tienduizenden mensen sterven aan een overdosis. Een land met tienduizenden daklozen in tentjes langs de grote lanen. Een land met het hoogste percentage gevangenen ter wereld in verhouding tot zijn bevolking. Een land dat het meest wapens verkoopt van allemaal en waar in andere landen, zoals Mexico, tienduizenden moorden mee gepleegd kunnen worden en die dan, nota bene, als schendingen van mensenrechten worden bestempeld. Geen enkel ander land was de afgelopen eeuw in zoveel oorlogen verwikkeld als de V.S. Dagelijks worden aan de grens met Mexico de rechten geschonden van asielzoekers. Twintig jaar lang al worden gevangenen illegaal vastgehouden op Guantanamo, niet eens het eigen grondgebied, mensen die nooit voor een rechtbank zijn gebracht, die nooit werden veroordeeld.
We behandelen alle landen op dezelfde manier, zei Blinken, of het nu bondgenoten zijn of niet. In de V.N. wordt wel systematisch een veto gesteld tegen alle resoluties die Israël veroordelen voor het weigeren van humanitaire steun. Zelfs voor oorlogsmisdaden kijkt de V.S. de andere kant op.
De V.S. staat uiteraard niet alleen met dit hypocriete gedrag. In Argentinië schendt President Milei op grote schaal de mensenrechten van zijn bevolking. De armoede is er opgelopen tot ongeveer 60 %. Maar het IMF juicht want er is voor het eerst sinds lang een begrotingsoverschot!
In Italië wordt het een eminent schrijver en historicus van het fascisme verboden een boodschap te brengen op de openbare media.
In Groot-Brittannië wil men ‘illegale migranten’ naar Rwanda brengen en als het Europese Hof het daar niet mee eens is, wordt opnieuw gedreigd met een uittreding van het V.K.
De Mexicaanse President Lopez Obrador is niet te spreken over de 58 bladzijden die het V.S.-rapport aan zijn land wijdt. Het is pure inmenging in binnenlandse aangelegenheden, aldus de President.
AMLO heeft in zijn speeches de rechterlijke macht aangevallen, zo leest men in dat verslag. En ja, dat klopt, bijvoorbeeld toen een rechter tientallen mensen die waren opgepakt in verband met de verdwijning van 43 studenten gewoon weer vrij liet.
Over het algemeen wordt het recht op vrije meningsuiting in Mexico wel gerespecteerd, aldus nog het rapport, maar voegt er meteen aan toe dat de overheid heel wat dure publiciteit in de kranten plaatst en op die manier druk kan uitoefenen.
Kortom, een bijzonder ‘politiek’ en sterk bevooroordeeld verslag van een land dat hoegenaamd geen recht van spreken heeft op dit vlak.
