“Qu’il retourne en Afrique” – dat hij naar Afrika terugkeert, riep Grégoire de Fournas in de Franse Assemblée naar Carlos Martens Bilongo. De zitting werd onmiddellijk opgeheven. De Fournas, een wijnboer, zit in het parlement voor het Rassemblement National (RN) geleid door Marine Le Pen. Bilongo zit in de Assemblée voor het linkse La France insoumise (LFI).
Alle parlementsfracties, op die van het uiterst-rechtse RN na, hebben die uitspraak veroordeeld als racistisch. De Fournas probeert er onderuit te geraken met te zgegen dat hij met “il” de boot met 234 Afrikaanse vluchtelingen bedoelde, waarover Bilongo was tussengekomen. Dat wordt echter niet geslikt.
Dat incident is erg voor Marine Le Pen die al meer dan tien jaar zwaar inzet op de ‘dédiabolisation” van het RN, de partij een deftig voorkomen geven. Dat levert resultaat op, bij de verkiezingen van juni haalde het RN tot veler verrassing 89 zetels, waaronder een voor de Fournas.
Toen ze de eerste keer de Assemblée binnenstapten, zagen ze er allemaal zeer deftig uit, alle mannen met pak en das. Een incident als dit volstaat om te laten zien wat er onder die deftigheid verscholen gaat: nog altijd het plat racisme uit de eerste dagen van het Front National, schepping van Jean-Marie Le Pen.
Brengt op
Niet alleen in Frankrijk vallen de maskers soms af. Giorgia Meloni, huidig premier van Italië, liet zich in de verkiezingscampagne van haar partij Fratelli d’Italia ook gaan toen ze een op meetings uitpakte met een video over een zwarte man die een blanke vrouw aanrandt. Drie jaar geledne kwam ene militant van de eveneens uiterst-rechtse Lega in het nieuws toen hij in Macerata begin 2018 in het wilde weg opeen groep zwarte Afrikanen schoot.
Het meest zorgwekkende is dat dit zeker geen stemmen kost aan de betrokken partijen. Meloni triomfeerde in de verkiezingen, terwijl de Lega kort na het incident in 2018 haar grote doorbraak kende. Racisme is electoraal soms lonend.
Deze week zagen we ook in Israël het succes van openlijk racisme, vooral in de persoon van de joodse supremacist Ben Gvir. Zijn racistisch gedachtegoed wordt gedeeld door de rest van de overwinnaars rond Benjamin Netanhyahou.
Ongemaskerd
Ook bij ons draagt uiterst-rechts een masker. De link leggen tussen criminaliteit en migratie, is meestal slechts een stap naar wat binnenskamers en in de virtuele communicatie aan openlijk racisme circuleert. En bij lezingen over “omvolking” is het gewoon open en bloot, zonder masker.
