Rechters schiepen zwaar dilemma
(Update na verklaring Marine Le Pen op TF1)
Marine Le Pen, boegbeeld van het extreemrechtse Rassemblement National (RN), is schuldig aan een zwaar misdrijf, verduistering 11 jaar lang van geld van het Europarlement. Daarvoor werd ze dinsdag in beroep veroordeeld tot 100.000 euro boete en drie jaar gevangenis, waarvan twee met uitstel. Dat ene jaar met enkelband. Door het inkorten van de periode van onverkiesbaarheid, kan ze toch deelnemen aan de presidentsverkiezingen van april-mei volgend jaar, met dus met enkelband, leek het eerst. Maar Le Pen gaat in cassatie en zal als kandidate campagne voeren. Ze gaat er immers van uit dat daarmee de toepassing van de straf is opgeschort. De uitspraak in cassatie komt ten vroegste begin 2027, in volle kiescampagne.
De rechtbank in beroep had Le Pen en het RN opgezadeld met een zwaar dilemma. Le Pen had vooraf verklaard geen campagne te zullen voeren met een enkelband, maar dat is volgens haar nu van de baan. Ze wil dus volgend jaar voor de vierde keer kandidate zijn in de presidentsverkiezingen. Bij winst zou ze de jonge partijvoorzitter Jordan Bardella tot premier benoemen, zo bevestigde ze dinsdagavond. Indien zij verhinderd ware geweest, zou Bardella dan de kandidaat van het RN geworden zijn. Maar deze “ideale schoonzoon” moet wat wachten.
Zou het veel verschil uitmaken, Bardella of Le Pen? De meningen lopen erg uiteen. Bardella is de jonge nette verpersoonlijking van respectabiliteit, uiterst-rechts dat zich gedraagt en gewoon conservatieve waarden verdedigt. Bardella ligt veel beter bij klassieke rechts. Hij is redelijk populair bij het patronaat, ook al vinden die patroons dat hij weinig in de hersens heeft. Maar dat is niet echt belangrijk, hij wil hun (financiële) waarden verdedigen.
Bardella is de jongeman die in Monaco rondwaart met zijn prinselijke verloofde. Hij bekoort de lezers en lezeressen van People’s media en van veel “sociale” media. Bardella is voor de eenheid van rechts en uiterst-rechts. Le Pen niet, zij vermijdt termen als links en rechts.
Le Pen zetelt in Hénin-Beaumont, in de oude industriegebieden van de Pas-de-Calais. Al is zij in alle opzichten een typische bourgeoise, zij verdedigt het uiterst-rechts van “le peuple”. Het RN moet voor haar, althans in campagnes, sociaal zijn. Voor sommige patroons is zij een verkapte communiste.
Dat zijn twee publieken, Bardella en Le Pen, die elkaar net helemaal overlappen. In een campagne zal bij voorbeeld ook duidelijke taal moeten worden gesproken ver de pensioenen. Blijft het RN tegen de verhoging van de pensioenleeftijd, zoals officieel in het programma? Of volgt het Bardella die “soepel” wil zijn?
Die twee tendensen zitten samen in dat RN dat het dilemma met de stap naar cassatie even uit de weg gaat. Bardella zal in de campagne even in de pas moeten lopen.
Nog noteren dat er intussen een groot onderzoek is naar fraude met Euro-gelden van de uiterst-rechtse fractie waarvan Bardella voorzitter was. Het RN en fraude, een breed verhaal.
“Dat iemand zich kandidaat zou stellen die veroordeeld is voor een zwaar misdrijf, betekent dat wij corruptie aanvaarden”, aldus François Ruffin, ex-LFI en een van de linkse kandidaten voor de presidentsverkiezingen. “Het RN voerde campagne met ‘het hoofd fier omhoog, en schone handen’, maar het moet het hoofd buigen met vuile handen’, aldus Manon Aubry van LFI. Zo ziet Marine Le Pen het dus niet, ze vindt zichzelf “onschuldig”.
