“De politiek kan niet alles” zei Yves Leterme in Terzake naar aanleiding van zijn oproep om hem goede ideetjes te mailen. Wat een ongewilde bekentenis van onmacht. Ik dacht nu net dat politiek ongemeen veel kon. Tenminste als je politiek beschouwt als een activiteit die burgers permanent in de openbare ruimtes beoefenen, in de geest van bijvoorbeeld Hannah Arendt of Jürgen Habermas. Niet wanneer je ze inperkt tot een sporadisch en vrijblijvend sms-je of mailtje, nauwelijks verschillend van een telefonische opiniepeiling, de televoting voor de grootste Belg, de monumentenstrijd of een poppoll. Overigens is de oproep van Yves Leterme om nog een andere reden veelbetekenend. Acht maal heeft hij het over “normen en waarden”. Vijf maal over “fatsoen” en evenveel keer over “respect”, om nog te zwijgen over “rechten en plichten”, de ultieme kers op de slagroomtaart van het huidige maatschappelijke debat. En als we het in dat debat nu eens wat meer zouden hebben over de sociale kwesties of over de economie?
Koen DILLE
