Verbaal wapengekletter slaat niet aan
Het wordt steeds duidelijker dat de uitspraak van Emmanuel Macron over troepen voor Oekraïne, mee gemotiveerd was door de komende Europarlementsverkiezingen. De Franse president wil van die verkiezingen een duel maken met het uiterst-rechtse Rassemblement National (RN) van Marine Le Pen. En hij denkt dat te kunnen doen door slechts één thema te bespelen: de oorlog in Oekraïne. Maar het werkt niet echt, Le Pen is aan de winnende hand.
Escalatie
De Franse Nationale Assemblée kwam dinsdag speciaal bijeen om de militaire hulp aan Oekraïne te bespreken. Frankrijk en Oekraïne ondertekenden half februari een bilateraal veiligheidsverdrag en Macron en Zelesnky zien elkaar steeds vaker.
Macron en zijn premier Gabriel Attal willen met hun Oekraïneoffensief het RN ‘ontmaskeren’ als een vijfde kolonne van de Russische president Vladimir Poetin. Le Pen kondigde aan zich bij stemming te zullen onthouden. Het linkse La France insoumise (LFI) zei te zullen tegenstemmen, zij wil een einde aan die escalatie, er moet onderhandeld worden.
Le Pen vindt dat de huidige krijgsescalatie in Europa de schuld is van Macrons vlaag van krijgshaftigheid. Merkwaardig is wel dat haar partijvoorzitter, Jordan Bardella, de fout voor die escalatie aan Poetin wijt. Het kan gewoon electorale tactiek zijn tegenover dat felle Oekraïne-offensief van Macron-Attal.
Het RN is tegen het leveren van ‘offensieve wapens’ aan Oekraïne, het wil de energiesancties tegen Rusland opheffen, het pleit voor garanties door de EU en de Navo dat ze Oekraïne niet als lid zullen opnemen en voor de mogelijke erkenning, bij een vredesregeling, van de Krim als deel van Rusland.
Macron hamert nu voortdurend op wat het de nauwe banden tussen RN en Moskou noemt. Macron heeft gezegd zich volop te zullen engageren in de verkiezingscampagne en al zijn pijlen op het RN te zullen richten. De rest, zeker links, bestaat niet voor de Macronie, dit is een duel tussen de verdedigers van de bedreigde vrije wereld tegen een Rusland dat Europa onder de voet wil lopen (terwijl het in Oekraïne ondanks zijn overmacht maar schamel scoort).
Door het over die boeg te gooien, biedt Macron het RN echter de kans om zich voor te doen als een partij voor vrede, tegen oorlogsstoker Macron. Die tactiek kan dus best averechts werken.
Kloof van 13%
Inderdaad, daar ziet het naar uit. Peilingen voor wat ze zijn, ze geven wel een tendens aan. En die tendens is dat de kloof tussen Macrons coalitie en RN steeds groter wordt. De peiling van begin deze week van instituut Ipsos voor Le Monde geeft 31 % voor het RN tegen 18 % voor de coalitie van Macrons partij Renaissance met MoDem en Horizons. Een kloof van 13 %, alweer groter dan de vorige van 10 % die al zoveel paniek in de Macronie veroorzaakte.
Het RN haalt ook stemmen weg bij de concurrenten van uiterst-rechts. Dat zijn Reconquête van Eric Zemmour met als lijsttrekster Marion Maréchal (nicht van Marine Le Pen), die op 5 % komt (Zemmour haalde in 2022 7% als presidentskandidaat). En Debout la France van Nicolas Dupont-Aignan, 2,5 %. Wat voor uiterst-rechts samen toch 38,5 % geeft ! Terwijl linkse lijsten samen 31,5 % zouden halen. Aldus nog de peiling. En de regerende Macronie dus 18%. Van een minderheidsregering gesproken.
Nog 3 jaar
Macron en Attal hopen met verbaal wapengekletter en angstaanjagerij nog het tij te doen keren. Maar de meeste Fransen liggen van andere problemen wakker.
oor de president staat veel op het spel. Dat zijn normaal de enige nationale verkiezingen van zijn huidige ambtstermijn die in 2027 afloopt. De peiling geeft ook aan dat het electorale segment van de Macronie verschrompelt tot de beter begoede oudere burgerij, wat geen beloftevol perspectief is.
De ontmoediging is dan ook groot binnen de gelederen van het regeringsblok dat voor de komende drie jaar geen meerderheid in de Assemblée heeft. Premier Attal heeft daar anders wel een oplossing voor: zo weinig mogelijk wetsontwerpen voorleggen, gewoon regeringsbesluiten uitvaardigen.
