Macron en de olielamp

Stel een moratorium in op de invoering van 5G”, luidde een van de 149 voorstellen van de ‘Convention citoyenne’. President Emmanuel Macron van Franrijk had die ‘burgerconventie’ (met bij loting aangewezen burgers) ingesteld na het oproer van de gilets jaunes. De president beloofde al die besluiten te zullen toepassen, op drie na – waaronder de invoering van de 5G.

De president is zelfs fel uit zijn krammen geschoten tegen de critici op de snelle invoering van G5. Hij noemde hen mensen met heimwee naar de olielamp en zei dat hij niets voelde voor de leefwijze van de Amish (een streng christelijke gemeenschap in Pennsylvania met een erg traditionele levenswijze).

Het gaat nochtans gewoon om een moratorium in afwachting van de resultaten van wetenschappelijke studies over het impact dat 5G op onder meer het milieu (zoals de insecten) zou kunnen hebben. In Frankrijk is er zo een onderzoek waarvan het resultaat in de lente van volgend jaar bekend wordt. Maar nee, la France kan zich inzake vooruitgang niet laten kloppen door de rest van de wereld, de uitbestedingen voor de in voering zijn begonnen.

Verslindend

De kritiek gaat niet alleen over het mogelijke milieu-impact. Er zijn ook vragen over de noodzaak aan een dergelijk supersnel Internetsysteem. Waarvoor met het dienen? Is het gewoon om de keukenapparaten vanop afstand te bedienen of in de lift naar porno in HD te kunnen kijken, zoals Eric Piolle, de groene burgemeester van Grenoble, het uitdrukte?

De individuele gebruiker zal zware videospelletjes kunnen doen en allerlei apparaten met elkaar verbinden. Het maakt chirurgie op afstand makkelijker. Vooral een deel van het bedrijfsleven zal er baat bij hebben, vooral inzake verdere automatisering, aldus de pleitbezorgers.

Maar wat met het verslindende energieverbruik dat dit meebrengt wat niet strookt met de strijd tegen klimaatopwarming, aldus een ander bezwaar.

Stof genoeg dus voor verder debat, zoals de Convention citoyenne vroeg. Maar Macron en co weigeren elk debat, de burgers hebben zich vergist.

(Visited 10 times, 1 visits today)
Deel dit artikel

Visited 233 Times, 1 Visit today

Over Freddy De Pauw

Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws – over trends in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.