Hoe meer de Franse president Emmanuel Macron praat, hoe erger hij het maakt. Begin deze week keken zelfs zijn aanhangers uiterst bezorgd toen hij een nationaal referendum over het kiezerskorps op Nieuw-Caledonië op tafel gooide. Gewoon olie op het vuur. En hij trok naar Duitsland voor een “historische top” om er een Franse campagne te voeren voor de Europarlementsverkiezingen.
Sinds hij het had over Europa in doodsgevaar, werpt hij zich op als de verdediger van Europa. Als een borstwering tegen antisemitisme, negationisme, xenofobie. Op de Franse ambassade in Berlijn gaf hij in dat verband een ereteken een Beate en Serge Klarsfeld, een koppel dat zich inzette voor de jacht op nazi-criminelen. Macron vermeed het te hebben over de steun die de Klarsfelds geven aan het uiterst-rechtse Rassemblement National (RN) van Marine Le Pen. Ja, tussen uiterst-rechts en het zionisme is er nu een sterke, racistische, band.
De president was nochtans in de eerste plaats naar Duitsland gereisd om er campagne te voeren tegen uiterst-rechts. Hij heeft zich in de campagne geworpen nu er op 9 juni in Frankrijk voor de Macronie een catastrofe dreigt. Volgens de jongste peiling zou het RN 34 % halen, tegen 15.5 % voor de lijst van Valérie Hayer met de drie partijen uit de Macronie. Op de voet gevolgd door de lijst van Raphaël Glucksman (PS-Place Publique). Naast het RN is er ook nog de uiterst-rechtse lijst van Renconquête (Eric Zemmour en Marion Maréchal-Le Pen) met 6%. Uiterst-rechts samen 40 %!
Loze belofte
En dat voor een president die zeven jaar geleden aankondigde dat hij er zou voor zorgen dat uiterst-rechts uit beeld zou verdwijnen. Terwijl nu deze Euroverkiezingen worden gezien als een aanloop naar de presidentsverkiezingen van 2027 waarvoor Marine Le Pen vooral de concurrentie vreest van haar partijvoorzitter, Jordan Bardella (28). De Macronie zelf dreigt tegen dan te zijn geïmplodeerd. Dat de president enkele uiterst-rechtse begrippen (zoals ‘décivilisation’) tot de zijne heeft gemaakt, heeft alleen maar kiezers naar het origineel gejaagd.
Hoe harder Macron ‘Europa’ roept, des te meer kiezers wegtrekken. Niet omwille van Europa, wel van zijn beleid: vorig jaar heeft hij tegen de wil in van de grote meerderheid van de Fransen, zijn pensioenwet doorgedrukt, zonder parlement. Deze week werden de details bekend van de wet tegen de werklozen, want daar komt het op neer. Zijn oorlogstaal in verband met Oekraïne – nu mogen van hem Franse wapen tegen en in Rusland worden ingezet – valt heel slecht, het RN komt daarbij over als een partij van de vrede.
Veel linkse kiezers zitten er beduusd naar te kijken. Velen onder hen zullen op 9 juni verstek gaan om niet te moeten kiezen uit de talrijke linkse lijsten. Want de wil om linkse eenheid die aan de basis sterkt leeft, botst op enkele meningsverschillen over bij voorbeeld Israël, en op ego’s. Links is, aldus de peiling, samen nog goed voor 30 %. Bij afwezigheid.
