De operatie Barkhane stopt. De Franse president Emmanuel Macron kondigt een “grondige transformatie” aan van de Franse militaire ingreep in de Sahel. De operatie begon 7 jaar om het jihadistisch terrorisme in Mali te stoppen. Na zeven jaar heeft die terreur zich uitgebreid dot de Sahel en zelfs ver erbuiten. Samengevat: Barkhane is één grote mislukking.
Feiten
Parijs is nog niet zo ver als Washington inzake Afghanistan, de Fransen trekken zich niet terug, ze sluiten wel hun legerbasissen. De strijd tegen de oprukkende terroristen wordt voortaan het werk van “speciale eenheden”.
Macron had dit dossier volledig naar zich toegetrokken. In zijn recente verklaringen over de Sahel en Barkhane sprak hij altijd als “je”, ik. Want hij nam meestal de moeite niet om te luisteren naar de legerleiders die de toestand op het terrein steeds somberder inschatten, terwijl ook minister van Buitenlandse Zaken Jean-Yves Le Drian meestal via de media moest vernemen wat Macron had beslist.
Maar ook Macron kon niet naast de feiten neerkijken. De jongste moordpartij in het noorden van Burkina Fasso, meer dan 160 doden bij één aanval op een gemeenschap met een ‘verdedigingseenheid’ volgde op verscheidene andere moordpartijen in Burkina Fasso, Niger en Mali.
In dat laatste pleegde het leger een coup binnen de coup om alle macht in handen te nemen. Macron en zijn troepen stonden erop te kijken. “Het leger van Mali is heel sterk in het plegen van staatstrepen, maar nul in het bestrijden van terroristen”‘, aldus een Franse minister off the record. Net zoals een militaire junta ook in Tsjaad, na de dood van president Déby, de macht in handen namen.
Opmars jihadisten
Volgens Franse militairen heeft de regering van Mali de controle over de helft van het land verloren, in Burkina Fasso een derde. In februari had de chef van de inlichtingendienst DGSE, Bernard Emié, al gezegd dat het jihadistisch terrorisme al lang tot buiten de Sahel is uitgezwermd. Sindsdien is het nog verergerd. Volgens Emié kan men in de nabije toekomst meer en meer jihadisten verwachten in Senegal, Ivoorkust, Benin, Nigeria en andere landen in West-Afr
De speciale eenheden die nu verder het werk moeten opknappen, hebben al een tijdje tot prioritaire opdracht hoofdvijand Iyad Ag Ghali te vermoorden. Dat is de chef van de ‘Groupe de soutien à l’islam en aux musulmans’; de filiale van Al Qaida. Nummer twee op de lijst is Adnane Abou Walid al-Sahraoui, chef van IS voor de Sahara. Er zijn al enkele chefs uitgeschakeld, maar de jihadisten hebben geen enkel probleem om te rekruteren.
Zowel in Mali als Burkina Fasso onderhandelen de autoriteiten met jihadisten, tot woede van Parijs dat er zich uiteindelijk bij neerlegde dat er met “meer gematigde” extremisten wordt gesproken, maar in geen geval met IS. Aangezien de operatie Barkhane echter niets uithaalt, heeft Parijs dan ook weinig drukkingmiddelen om de oprichting van lokale kalifaten tegen te houden.
Wat Macron ook heel erg stoort, is de zeer beperkte steun die hij van de bondgenoten in Europa en Noord-Amerika krijgt. België en Denemarken meldden zopas geen militairen meer naar de regio te sturen.
