De Franse minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin heeft de grote middelen ingezet voor de tiende actiedag, dinsdag 28 maart, tegen de verhoging van de pensioenleeftijd tot 64 jaar. De brutale provocatieve manier waarop president Emmanuel Macron dat doordrukt, doet vrezen voor meer en meer geweld. Vooral na de zware botsingen van het weekend in Sainte-Soline waar 200 gewonden, onder wie erg zwaar, vielen.
Militarisering
De repressie wordt zo erg dat de Franse Liga voor de Mensenrechten verontrust is over “de militarisering van de ordediensten”. De Liga heeft het ook over de brutalisering van de sociale verhoudingen door de politie. Ze klaagt aan dat gewelddadige politiemannen bovendien steeds vrijuit gaan, wat politiegeweld aanmoedigt.
Brutalisering van de sociale verhoudingen: Macron weigerde vlakaf de vakbonden, die miljoenen mensen op straat brengen, te ontvangen voor een gesprek. Vorige woensdag, 22 maart, liet hij alweer op een arrogante manier zijn misprijzen blijken voor degenen die het werkende volk vertegenwoordigen. De dag erop kwamen miljoenen boze Fransen voor de negende keer dit jaar op straat.
De actie in Sainte-Soline ging tegen de daar geplande “mégabassine”, een enorme wateropslagplaatsen voor irrigatie. Dat ‘mégabassine’ zou dan ’s winters met grondwater worden gevuld zodat grote landbouwbedrijven dat in de zomer kunnen gebruiken. Daar is massaal verzet tegen omdat dit ten koste gaat van bevolking en milieu en alleen de grote agro-business ten goede komt. La France insoumise zegt dat parlementsleden een cordon moesten vormen om te beletten dat de politie met volle geweld chargeerde.
Een patroon
Die door de Liga aangeklaagde militarisering geldt ook voor het optreden van “ordehandhavers” bij betogingen tegen het pensioenplan van Macron. Diens brutaal beleid wekt steeds meer woede op. Op de massaal opgevolgde negende actiedag, donderdag 23 maart, is het op talrijke plaatsen tot zware incidenten gekomen. Zowel Médiapart, Le Monde als diverse sociale media brengen opnames over de opzettelijke gewelddadige aanpak van de politie. Vooral de gemotoriseerde eenheden Brav-M doen zich opmerken. La France insoumise vraagt de ontbinding ervan. Minister Darmanin beweert dat het geweld slechts om enkele uitzonderlijke individuele gevallen gaat en zegt dat “uiterst-links het geweld uitlokt”.
Sporadische geweldacties van manifestanten kunnen niet worden ingeroepen als excuus voor dat brutaal politiegeweld of voor het beperken van het recht om vreedzaam te betogen. Aldus de Commissaris voor Mensenrechten Dunja Mijatovic van de Raad van Europa vorige vrijdag.
Macrons voorliefde voor geweld bleek al snel na zijn aantreden in 2017 met de affaire Benalla. Alexander Benalla was ‘Monsieur Sécurité” van het Elysée, een zeer nauwe medewerker van Macron. Hij ging op 1 mei 2018 in Parijs enkele wandelende betogers met volle geweld te lijf, maar de president deed alles om hem nadien buiten schot te houden.
Gewelddadige onderdrukking van protest, we zagen het ook bij de repressie van 2018-2019 tegen de ‘gilets jaunes’, toen de politie op grote schaal erg gevaarlijke wapens gebruikte en talrijke burgers zwaar verwondde.
Wat veel manifestanten vandaag van die periode hebben onthouden: de gele hesjes hebben iets binnengehaald, een succes geboekt, dankzij geweld. De vakbondsleiders vrezen ervoor, dat zou de steun die ze nu bij de meeste Fransen genieten, aantasten. Het alternatief is staking, maar dat blijft beperkt. Over uitbreiding van de stakingen is het vakbondsfront het niet zo eens.
Over Macrons liefde voor geweld:
https://www.uitpers.be/geel-en-geweld/
https://www.uitpers.be/politiegeweld-schokt-fransen/
https://www.uitpers.be/politiegeweld-schokt-fransen/
https://www.uitpers.be/macron-ontspoort-politie-laat-zich-gaan/
https://www.uitpers.be/politie-speelt-mee-in-franse-politiek/
