Marine le Pen heeft het als boegbeeld van het uiterst-rechtse Rassemblement National (RN) niet makkelijk. Veroordeeld tot onverkiesbaarheid en problemen in eigen rangen. Ze heeft zich vorige week zelfs zeer boos gemaakt op interne kringen die haar positie ondermijnen. Aanleiding was een peiling naar kiesintenties bij de presidentsverkiezingen van 2027 waarbij niet Le Pen, maar wel voorzitter Jordan Bardella de kandidaat van RN was.
De kans dat het inderdaad Bardella wordt, is redelijk groot. Op 31 maart is Le Pen in het proces over de valse medewerkers bij de fractie in het Europarlement, onder meer onverkiesbaar verklaard, met onmiddellijke ingang. Het beroep komt voor in juni volgend jaar. Indien bevestigd, ligt ze eruit en komt wellicht Bardella in de plaats.
Miljardairs
Het gaat hier niet alleen om persoonlijke rivaliteiten, maar ook om politieke meningsverschillen. Achter de enquête met Bardella vinden we de superrijke zakenman Pierre-Edouard Stérin (tussen haakjes, fiscaal emigrant in België!). Stérin lust Bardella wel niet, maar als oerreactionaire katholiek is hij fervent voorstander van een rechts-conservatief front. Samen met die andere rijke zakenman Vincent Bolloré die nog veel meer dan Stérin over een media-imperium beschikt.
Bolloré steunde vorig jaar trouwens veel meer Eric Zemmour, de fascistische rivaal van Marine Le Pen. Die kreeg toen voor Marioan Maréchal, nicht van Marine Le Pen, mee in zijn partij Reconquête. Marion Maréchal-Le Pen werd met Zemmour in het EU-parlement gekozen, brak met Zemmour en zit nu in de fractie ERC waarin ook de Fratelli d’Italia van Giorgia Meloni en de N-VA zitten.
Profielen
Marion Maréchal is naar de schaapstal teruggekeerd, maar haar tante houdt afstand. Ze is een mogelijke rivale, maar heeft ook een ander politiek profiel. Zoals Bardella werkt ze aan een politieke eenheid van reactionairen, waar ook huidig minister van Binnenlandse Zaken Bruno Retailleau wordt bij gerekend. Op ethisch vlak zeer reactionair, indertijd erg in de weer tegen het homohuwelijk, vandaag onder meer tegen de voorstellen voor wettelijke regeling van euthanasie.
Dat is niet de politiek van Marine Le Pen. Tijdens de grote manifestaties van 2013 tegen het homohuwelijk, hield ze zich op afstand. Over euthanasie laat ze haar parlementsleden naar eigen goeddunken beslissen; een deel wil voor de wet stemmen.
Dat ligt vooral aan de achterban. De meeste kiezers van het RN staan pal achter de standpunten inzake migratie, maar zijn geen reactionaire katholieken, zelfs in grote mate geen gelovigen.
Marine Le Pen verdedigde tot voor kort ook veel meer de ‘sociale staat’, een overblijfsel van toen haar luitenant Florian Philippot was. Het Front National (voorloper RN) werd toen voorgesteld als rechts noch links. Philippot is eruit gezet en heeft nu een eigen kleine uiterst-rechtse partij, Les Patriottes.
