Klimaatopwarming? Het thema verdwijnt in ijltempo uit het politieke register. Idem voor biodiversiteit, voedselveiligheid en aanverwante. Of erger: wie er nog om geeft, wordt steeds zwaarder aangevallen, met propagandacampagnes en zelfs met geweld. Er is een mooi excuus gevonden: de strijd tegen de over-reglementering. Weg met al die regels in naam van transitie naar duurzaam energiegebruik.
Vergeten
Op het grote jaarlijkse World Economic Forum in Davos werden vorige maand uitgebreid diverse grote wereldproblemen aangesneden. Klimaatopwarming en transitie hoorden daar niet onder. Voor de wereldelite geen prioriteit.
De Franse premier François Bayrou vermeldde het thema klimaat niet één keer in een twee uur durend gesprek. In zijn regeringsverklaring idem. De nieuwe Belgische regering kopieert dat, het regeerakkoord blinkt uit door nietszeggendheid en vaagheid daaromtrent.
Nog erger is nog dat in Frankrijk de diverse overheidsinstellingen die de wetten op voedselveiligheid en biodiversiteit moeten toepassen, worden bedolven onder een vijandige campagne die door de regering wordt aangemoedigd. De Coordination Rurale, een boerenbond die aanleunt bij het uiterst-rechtse Rassembement National (RN), bedreigt de ambtenaren van de dienst OFB (biodiversiteit) die het wagen op hun erf te komen. Op “sociale media” worden allerlei verhalen verspreid, volkomen fictieve, om die diensten aan te vallen. Rechtse politici wakkeren dat aan. Intussen worden pesticides van de zwarte lijst gehaald.
Kettingzaag
Intussen zwaaien steeds meer politici, rechts en uiterst-rechts, met de kettingzaag, naar het voorbeeld van de Argentijnse president Javier Milei. Het kan ook bescheidener, met een snoeimes, maar het komt op hetzelfde neer: massaal gaan snoeien in uitgaven en in reglementen die met klimaat en milieu te maken hebben. We worden overspoeld door teveel regels, luidt het. Wie zal dat tegenspreken,
De regels in vraag stellen, is dan ook populair, Trump geeft het goede voorbeeld met milieudiensten op te doeken en te roepen “drill, baby, drill”, laat gas en olie in overvloed vloeien. Die bijval tegen regels is best te begrijpen, er is een sterk gevoel van sociale onrechtvaardigheid mee gemoeid, het gevoel dat vooral mensen met lagere inkomens worden getroffen door allerlei verplichtingen inzake wonen, mobiliteit, terwijl rijken zich geen zorgen moeten maken over de betaalbaarheid van al die voorschriften.
In zijn boek “Justice climatique” heeft Sébastien Mabile (Actes Sud, 176 pag? 14.90 €), het over ‘le séparatisme climatique’: het zijn de mensen die het minst verantwoordelijk zijn voor de uitstoot van koolstofdioxide, die het zwaarst worden getroffen. Hij geeft het voorbeeld van het jacht van Bernard Arnault (LVMH), de rijkste man van Europa,: die uitstoot per jaar is gelijk aan het spoorverkeer van 54.000 mensen tussen Parijs en Marseille die om klimaatreden geen vlucht willen nemen. De revolte van de gilets jaunes in 2019 was een schreeuw tegen al dat sociaal onrecht, aldus Mabile.
Maar het zijn lieden als Arnault die het voortouw nemen in de hysterische aanvallen op reglementen. Met in één adem een aanval op de hoge belastingen in Europa, half dreigend zijn luxebedrijven naar de VS van Trump te verhuizen. Deze lieden, klanten van LVMH en erg schuldig aan de klimaatopwarming, springen op de verontwaardiging over ‘klimaatseparatisme’ om regels te bestrijden die hun schade moeten afremmen.
Uiterst-rechts, en rechts
Ze worden uiteraard erg aangemoedigd door wat in Washington gebeurt. Waar Chris Wright, een koning van gaswinning door fracking (schaliegas) nu minister van Energie is. Arnault was eregast op de inauguratie van Trump en is zeer krijgslustig naar Parijs teruggekeerd.
Dergelijke grote patrons en uiterst-rechts vinden elkaar in de strijd tegen concrete transitie. In het EU-parlement roepen uiterst-rechtse groepen om het opdoeken van de Green Deal (terloops: ook N-VA zit in dat parlement bij uiterst-rechts, de ERC-fractie met de fascistische Fratelli d’Italia).
Uiterst-rechts staat daarin lang niet alleen, want de EVP (met CD&V) leunt meer en meer aan bij dat verzet. Met aan het roer Commissievoorzitster Ursula Von der Leyen die ervoor pleit om bij de VS nog meer schaliegas te kopen…
