De twijfel in het westerse oorlogskamp over de oorlog in Oekraïne, groeit zienderogen. De Nederlandse premier Mark Rutte hoopt dat het tij op termijn zal keren met de F-16 toestellen die Nederland en Denemarken sturen. Maar in Kiev zelf probeert men met optimistische boodschappen de twijfels te smoren. Termen als vergelijk of compromis blijven strikt taboe. De optimisten zullen aan het langste eind trekken, verzekert minister van Buitenlandse Zaken Dmytro Koeleba.
De Oekraïense regering is dan ook erg bezorgd over de weerslag van het gefaalde tegenoffensief bij de eigen bevolking. De twijfel slaat toe en sluipt ook binnen in regeringskringen en bij militairen. De drones die Russische oorden treffen en enkele voltreffers op de Krim, oeten vooral dienen om de gemoedstoestand op te peppen.
Ophef
Oekraïne moet maar aanvaarden dat de Krim bij Rusland blijft, een terugkeer naar de toestand van vóór 2014 is ondenkbaar. Er moet aan een compromis worden gewerkt om een einde te maken aan de oorlog en Oekraïne moet best neutraal blijven, niet bij de Navo noch bij de EU. Aldus de Franse ex-president Nicolas Sarkozy in een gesprek met de krant Le Figaro. Officieel Parijs zwijgt daarover, en de krant Le Monde “vergat” het nieuws te brengen.
Sarkozy is niet alleen. Stian Jenssen, hoofd van het privé-secretariaat van de Navo-secretaris-generaal, had in een Noorse krant gesuggereerd dat Oekraïne lid zou kunnen worden van de Navo in ruil voor gebiedsafstand aan Rusland. Dat zorgde voor heel wat ophef in Kiev en bij de Navo, waarop Jenssen zijn uispraak moest relativeren:”Het is aan Kiev om te beslissen”, zei hij. En waarop Jen Stoltenberg, zijn baas, verzekerde dat de houding van de Navo ongewijzigd blijft. Daaronder de territoriale integriteit en onschendbaarheid van Oekraïne.
Sarkozy is een verachtelijk figuur, veroordeeld voor zware corruptie en verdacht van nog veel meer. Hij heeft een contract van 3 miljoen euro met een Russische verzekeringsmaatschappij en andere nauwe banden met rijke Russen. Heeft hij daarom ongelijk in deze kwestie? Was en is het voor Oekraïne zo moeilijk om in goede nabuurschap te leven met zijn grootste buur met wie er zulke sterke culturele en historische banden zijn. Waarom werd de ‘Ostpolitik’ na de ‘Maidan-revolte’ van 2013-2014 ineens taboe en moest Oekraïne zo nodig in het Westerse kamp komen? Toch onder meer om Rusland te isoleren van de rest van Europa. Uiteraard was dat een politiek van vijandigheid tegen Rusland.
Staatsgrens
Moet het dan verwonderen dat Moskou er in 2014 aan herinnerde dat de Krim weinig met Oekraïne heeft te maken, tenzij het feit dat Sovjetleider Nikita Chroesjtsjov het in 1954 cadeau deed aan Oekraïne ter gelegenheid van de 300ste verjaardag van een “unie” in 1654. Zonder de mening van de bevolking te vragen. Nu, dat ging toen om een binnengrens van de Sovjet-Unie. Maar eens een binnengrens een staatsgrens wordt, verandert de context.
Enkele strekkingen binnen links hebben het blijkbaar moeilijk om dat te begrijpen. Sarkozy wordt aangepakt op zijn verleden en op zijn verdachte banden, o.m. door Médiapart; en door de trotskistische NPA op de inhoud. Voor die strekking, in België met de SAP, is de Krim ontegensprekelijk Oekraïens; dat dit een tijdje anders was, is een gevolg van de tsaristische en stalinistische imperialistische veroveringen…
Stalinisten?
Het neemt bij sommigen hysterische vormen aan, wie het daar niet mee eens is, is een erfgenaam van het stalinisme. Terwijl ze zelf blind zijn voor de verering door Oekraïense legerleiders van de fascistische massamoordenaar Stepan bandera, worden vredesactivisten die pleiten voor een vreedzame regeling uitgescholden voor restanten van het stalinisme. Zoals bij deze bijdrage bij voorbeeld:
Het alternatief is, aldus Kiev en Washington, een jarenlang gewapend conflict dat vooral de Oekraïense bevolking zwaar treft. Terwijl de sancties tegen Rusland zich vooral zwaar laten voelen buiten Rusland, zoals in Europa dat daardoor –en door eigen volgzaamheid – steeds afhankelijker wordt van de VS. De 80 miljard dollar steun die de VS aan Oekraïne reeds gaven, hebben politiek al zwaar gerendeerd.
