De vorige keren dat we het in Uitpers over Nepal hadden, ging het over machtsstrijd tussen communistische partijen. ‘Communist KP Sharma Oli bleek tot nu alweer premier te zijn, voor de 5e keer, in opvolging van ‘maoïst’ Pushpa Kamal Dahal,(guerrillanaam Prachanda). Communisten aan de macht. Hoe komt het dan dat de Nepalese jeugd massaal op straat komt tegen corruptie en nepotisme.
Armoe en weelde
Onmiddellijke aanleiding tot de massale revolte van de voorbije dagen was de beslissing van de regering 26 ‘sociale media’ te blokkeren. Onder voorwendsel dat ze niet regelmatig geregistreerd waren. In feite om ze het zwijgen op te leggen, want ze bulkten van de boodschappen waarin de privileges van de elites werden aangeklaagd. Bij de repressie van de protesten in Katmandoe zijn tientallen doden gevallen, de politie schoot met scherp op demonstranten bij het parlement.
Het aftreden van premier Oli en het intrekken van de mediablokkeringen, heeft de gemoederen niet bedaard. Dinsdag bestormden jongeren het parlementsgebouw en staken het, samen met woningen van ministers, in brand. ‘Kathmandu burns’ was de titel van de Nepali Times.
Dat de telgen van politieke leiders en zakenlui pronken met hun weelde, terwijl zoveel Nepalezen de hoge levensduurte niet kunnen volgen, zet zeer veel kwaad bloed. Massa’s jongeren van generatie Z (de protestbeweging draagt de naam Gen Z’ Revolt) hebben geen enkel vooruitzicht op een job met een normaal inkomen, minstens 3 van de 30 miljoen Nepalezen werken elders in Azië.
Maoïsten
De revolte smeult al maanden omdat de politieke wereld – dat zijn vooral de twee communistische partijen en de India-gezinde Congrespartij – geen oog hebben voor de moeilijke levensomstandigheden van miljoenen Nepalezen. Het gemiddelde jaarinkomen is 1200 euro. De prijzen rijzen de pan uit, openbare diensten zijn in verval. De opeenvolgende regeringen hebben flink geïnvesteerd in hooggebergte toerisme, niet in diensten voor de eigen burgers.
De grote onvrede met de politieke gang van zaken, had in maart al tot enkele demonstraties geleid om het herstel van de in 2008 opgedoekte koning Gyanendra Bir Bikram Shah Dev te verwelkomen. monarchie te eisen. Bij de verkiezingen van 2022 haalden de monarchisten hooguit 5 %, maar ze trachten in te spelen op de stijgende sociale onvrede. Op 9 maart hadden 10.000 aanhangers op de luchthaven gewezen
Ex-premier Baburam Bhattarai, een ‘maoïstische ideoloog’, riep op tot de vorming van een regering waarin vertegenwoordigers van Gen Z’ posten zouden hebben. De legerleiding riep de actievoerders op tot “dialoog”, maar veel jongeren reageerden dat er een revolutie nodig is. Onder hen ook maoïsten die erg misnoegd zijn over wat hun partij na zoveel jaren guerrilla en regeringsdeelname, ervan terecht bracht.
Voorbeelden
De omwentelingen van de voorbije jaren in andere landen rond India, namelijk Sri Lanka en Bangladesh, hebben aanstekelijk gewerkt op jonge Nepalezen. In Sri Lanka werden de corrupte broers Rajapaksa door de woedende bevolking verjaagd, vorig jaar kozen ze de linkse Anura Kumara Dissanayake tot president. Eveneens vorig jaar verjaagden de Bengalezen van Bangladesh de autoritaire Sheikh Hasina.
New Delhi volgt de ontwikkelingen in Katmandoe op de voet. In de twee andere gevallen is de Indiase invloed fel verzwakt ten voordele van China.
