India valt Pakistan aan, Pakistan zegt hard te zullen terugslaan. Bij vorige gelegenheden bleven de wederzijdse aanvallen beperkt, het komt er ook op aan de eigen publieke opinie ervan te overtuigen dat men strijdlustig is. Maar met enerzijds, India, een uiterst-rechts bewind dat de moslimhaat opdrijft, anderzijds een wankele Pakistaanse regering die onder militaire voogdij staat, is een langdurig gewapend conflict, niet uit te sluiten. Kasjmir lijkt zowel India en Pakistan nogmaals een oorlog waard. Aan beide kanten zitten leiders die denken baat te hebben bij het opzwepen van “patriottische gevoelens”. Voor de wankele Pakistaanse regering van Shehbaz Sharif als afleiding van de permanente crisis in dat land. Voor Narendra Modi, zelf ook verzwakt door verlies meerderheid en economische vertraging, een onderdeel van de Hindutva, de politiek om van India een staat te maken waar alleen hindoes echte staatsburgers zijn.
De maharaja
Kasjmir is een oud zeer, 78 jaar oud. Kasjmir was een gebied in Brits-India dat bij de pijnlijke opdeling van het onafhankelijk geworden land, een twistappel werd. De keuze werd niet aan de bevolking gelaten – misschien had die wel voor een eigen staat kunnen kiezen – maar aan maharaja Hari Singh. Die aarzelde, maar na invallen van stammen uit de nieuwe staat Pakistan, deed hij een beroep op het leger van die andere nieuwe staat, India. En besloot dan maar bij dat India aan te sluiten, ook al waren de Kasjmiri zeer overwegend moslims.
Dat leidde al tot een eerste oorlog die voorlopig werd afgesloten met een bestandlinie. Een minder bevolkt deel, Azad Kasjmir, is een Pakistaanse provincie, het grootste deel, met de Kasjmir-vallei en de stad Srinagar, is samen met Jammu een Indiase deelstaat. Er was bij de opdeling wel bedongen dat dit gebied een grote autonomie zou hebben.
Die autonomie was er tot Modi en vooral minister van Binnenlandse Zaken Amit Shah er in de zomer van 2019 een einde aan maakten. De autonomie werd opgeheven en Indiase burgers van buiten de staat krijgen ruimte om er eigendommen te verwerven. Daarnaast werd ook de regio Ladakh (waarvan een deel door China is ingenomen) afgescheiden.
Gemilitariseerd
Kasjmiri vrezen voor een demografisch beleid om hen tot een minderheid in de regio te herleiden. Kasjmir is al samengevoegd met Jammu om het aandeel moslims te verkleinen. De voorbije jaren worden Indiase hindoes aangemoedigd zich in de vallei et vestigen; dat zouden er de voorbije jaren minstens 85.000 zijn. Met daarnaast nog de vele Indiase militairen.
Kasjmir is een van de meest gemilitariseerde gebieden van de wereld. In de Kasjmirvallei wonen rond 8.5 miljoen mensen, de 750.000 Indiase militairen niet meegerekend. Modi ging er prat op Kasjmir met die militaire bezetting te hebben genormaliseerd.
Vandaar dat de aanslag van 22 april waarbij 25 Indiase mannen (onder wie een legerofficier en een inlichtingenagent op vakantie) en één Nepalees werden doodgekogeld, voor Modi zwaar aankwam: het sprak zijn bewering dat alles onder controle was, tegen. Het toonde ook aan dat de Indiase inlichtingendiensten hadden gefaald.
Het toerisme was sinds 2019, op de covid-periode na, sterk toegenomen, burgers uit andere staten waren er komen werken en gronden en gebouwen kopen. Na het opheffen van de autonomie ontving Modi een delegatie van uiterst-rechtse Europarlementariërs die in Kasjmir gingen kijken hoe men moslims onder de knoet houdt.
Halsader
Dat alles tot frustratie van Pakistan en vooral van de bewegingen die al meer dan 36 jaar strijden, met de wapens, om Kasjmir van India los te maken. Vandaar dat New Delhi onmiddellijk Pakistan, met zijn machtige militaire inlichtingendienst ISI, ervan beschuldigde achter de aanslag van het Weerstandsfront te zitten. Er gebeurt inderdaad weinig waar de Pakistaanse militairen niet op de hoogte van zijn, een dergelijke aanslag vraagt veel voorbereiding. Maar het is hoe dan ook een Indiase reflex om elke aanslag in Pakistaanse schoenen te schuiven.
Pakistan aanvallen garandeert immers een golf van patriottische eenheid, misschien op de 200 miljoen Indiase moslims na die numeriek zowat de grootste gediscrimineerde minderheid van de wereld zijn.
Kasjmir volledig heroveren staat hoog op de agenda van de hindoenationalisten. Minister Amit Shah herhaalt dat vaak en nu nog meer dan vroeger. Aan de andere kant, in Islamabad, is de toon niet minder krijgshaftig. Generaal Asim Munir, de grote baas van de Pakistaanse strijdkrachten, noemt Kasjmir “onze halsader”.
Water en nucleair vuur
Beide vinden dat ze het niet bij woorden mogen laten. Bij vorige aanslagen in Kasjmir heeft India telkens luchtaanvallen op Pakistan uitgevoerd, maar meestal bedaart het nadien. De rest van de wereld houdt toch telkens een beetje de adem in, het gaat hier om twee staten met kernwapens (waarvoor, terzijde, Pakistan Belgische autoriteiten mocht danken voor verstrekte hulp).
India heeft intussen een ander wapen bovengehaald, het opschorten van het meer dan 60 jaar oude waterverdrag met Pakistan, wat tot rampzalige gevolgen kan leiden.
De Kasjmiri leven intussen onder strakke militaire bezetting en repressie. Hun mening telt weinig, niet in 1947 en ook nu niet. Sinds de aanslag van 22 april, is er in gans India een haatcampagne tegen de Kasjmiri en wordt opgeroepen het voorbeeld van Israël in Gaza te volgen. Gaza wekt anders in India weinig beroering, Modi zelf schiet zeer goed op met Netanyahu. Ze behoren immers tot dezelfde uiterst-rechtse familie.
