In zeven Italiaanse regio’s wordt deze zondag een nieuwe raad gekozen en tegelijk wordt ook aan alle kiezers gevraagd of ze het aantal Parlementsleden gevoelig willen verminderen. Voor de regering Conte 2 van Vijfsterrenbeweging (M5S), de Democratische Partij (PD) en Italia viva (van ex-premier Renzi) staat veel op het spel. Een zware nederlaag zou haar einde kunnen betekenen .
7-0?
7-0, dat is wat de uiterst-rechtse oppositie voorspelt voor de regionale verkiezingen. Rechts zit al stevig in het zadel in Veneto waar ‘gouverneur’ Luca Zaia (Lega) populairder is dan zijn partijleider Matteo Salvini met wie hij niet goed opschiet. Salvini heeft momenteel nog andere katten te geselen, de Lega worstelt met financiële schandalen en zakt gevoelig in de peilingen.
Rechts zal allicht ook gemakkelijk Ligurië (met Genua) behouden. Zowel Salvini als Giorgia Meloni (foto) van de neofascistische Fratelli d’Italia zeggen te verwachten dat ze 5 regio’s van centrum-links afsnoepen. Dat zouden ze in veel gevallen te danken hebben aan het feit dat M5S, hoewel volkomen kansloos, toch met eigen kandidaat-gouverneurs uitpakt, behalve in Ligurië.
De Marken (Ancona) zou volgens peilingen in handen van Meloni’s neofascisten en haar bondgenoten kunnen vallen. De uiterst-rechtse coalitie, gesteund door Forza Italia (EVP), denkt ook gouverneur Michele Emiliano van Puglia (Bari) te kunnen verslaan. Val d’Aosta, helemaal in het noordwesten met een speciaal statuut, kan door de zware verdeeldheid bij centrum-links ook daar in handen van de Lega komen.
Symbolen
Blijven twee zeer symbolische regio’s, Campania (Napels) en Toscane (Firenze). In Campania is gouverneur Vincenzo De Luca, ook bij links vaak beschuldigd van cliëntelisme, wel een lastige klant, hij is populairder dan de partijen die hem steunen.
Blijft Toscane, een van de ‘rode burchten’. Eerder dit jaar had Salvini alles op alles gezet om dé rode burcht Emilia-Romagna in te nemen, maar dat mislukte. Dat was deels te danken aan de acties van de ‘Sardine’, de “sardienes”, die duizenden mensen mobiliseerden tegen de haatdiscours van Salvini en zijn Lega. Door de Covid-crisis waren in deze campagne dergelijke mobilisaties niet mogelijk.
Nu is Toscane aan de beurt. Daar zorgt Matteo Renzi, de oud-burgemeester van Firenze, oud-leider van de PD en ex-premier, ook voor verdeeldheid, net trouwens als in het naburige Ligurië. Als Toscane valt, ziet het er voor de meeregerende PD wel erg slecht uit. Dan zou ze alleen nog Calabrië, Lazio (Rome) en Emilia Romagna overhouden.
Referendum
Voor de Vijfsterren komt het er dit weekend vooral op aan eindelijk een symbolische zege te behalen met haar demagogisch voorstel het aantal Kamerleden van 630 op 400 te brengen. Dat zou elke Italiaan per jaar 1,35 euro uitsparen, waar de kosten van het referendum moeten worden van afgetrokken.
De PD-leiding durft er niet tegenin gaan, maar verscheidene personaliteiten van links en centrum-links durven dat wel. M5S vreest vooral een lage opkomst in de regio’s waar niet wordt gestemd voor raden.
Eind 2016 leidde een referendum over een hervorming van de instellingen tot het aftreden van Renzi als premier. Hij had het lot van zijn regering aan de uitslag verbonden, maar slechts 40 % van de kiezers volgde hem.
De PD vreest voor vervroegde verkiezingen zolang er geen (het zoveelste) nieuw kiesstelsel is. M5S heeft beloofd daar te zullen aan meewerken, maar het vertrouwen binnen de coalitiegenoten is bijzonder broos.
Premier Conte, partijloos, surft op de goede cijfers die hij bij het publiek krijgt voor de aanpak van het coronavirus. Toch zijn er meer en meer geruchten dat hij, in geval de coalitie toch overleeft, zou worden ver vangen door bankier Mario Draghi, gewezen baas van de Europese Centrale Bank die in Italië vooral bekend werd als de architect eind vorige eeuw van grootscheepse privatiseringen.
