Op 10 mei maakte de Nicaraguaanse regering geheel onverwacht bekend dat de kanaalconcessie die in 2013 aan de Chinese multimiljonair Wang Jing was verleend, is ingetrokken. De reputatie van de Chinese tycoon die de afgelopen jaren het nodige te stellen had met de justitie in zijn land, was al behoorlijk afgebladderd. De controversiële concessie, leidde tot heftige protesten vanuit de boerenwereld en de milieubeweging omdat zij vreesden dat die zeer schadelijk zou zijn voor de soevereiniteit van het land. Daarnaast bood de concessie ook allerlei mogelijkheden om naast een kanaal dwars door het land en door het Meer van Nicaragua hotels te bouwen en vrijhandelszones, havens en andere vormen van vastgoedontwikkeling te ontwikkelen. Omdat er nog geen definitief tracé van het kanaal bekend was, zou in theorie de Chinese maatschappij van Wang Jing in heel het land toe kunnen slaan. Tenslotte was de te verwachten milieuschade enorm, met groot gevaar voor het Meer van Nicaragua, het belangrijkste zoetwaterbassin van het land.
De tegenstanders van het kanaal zijn ook politieke tegenstanders van Ortega. Zij kraaien nu de overwinning, maar ze realiseren zich ook dat de dreiging van een kanaal nog niet helemaal is verdwenen. Ortega heeft namelijk alleen de wet nummer 840 ingetrokken. Die wet regelde specifiek de concessie aan het bedrijf van Wang Jing, de HKND-groep. Maar een jaar eerder, in 2012, was er al een andere kanaalwet door het parlement aangenomen, Wet nummer 800. Die wet is niet ingetrokken, maar enigszins aangepast. Niet langer ligt de verantwoordelijkheid bij een aparte kanaalautoriteit, maar bij het Ministerie van Transport.
Ortega zou met het handhaven van Wet 800 zijn gezicht willen redden. Oppositiegroepen roepen nu stellig dat het kanaal economisch onhaalbaar is, maar of die bewering echt klopt is de vraag. Het Nederlandse consultancybureau Ecorys rapporteerde na een gedegen onderzoek in 2012-2013 juist positief op dit vlak. De wereld is veranderd in de afgelopen 12 jaar, maar of dat genoeg is om het kanaal nu economisch af te schieten?
De “nieuwe werkelijkheid”, waaraan het parlement bij de wetswijzigingen refereert, kan natuurlijk ook zicht op een andere geldschieter zijn. Dan wijst realisme opnieuw naar China. Dat land heeft de tijd, de capaciteit en het geld voor dit soort mega infrastructurele investeringen. Het geeft ook inhoud aan Rosario Murillo’s opmerking in februari “dat het kanaal er echt zou komen”.
Hoe vaak ook plannen van Ortega luchtkastelen bleken, het is niet gezegd dat dit ook voor het kanaal geldt; alle weerstand van boeren, inheemse volken en milieugroeperingen ten is niet gezegd dat dit ook voor het kanaal geldt; alle weerstand van boeren, inheemse volken en milieugroeperingen ten spijt.
(bron: Nica Nieuws nr.47)
