In India wordt deze en komende weken gestemd, de omvangrijkste, inzake deelnemers, parlementsverkiezingen van de wereld. Narendra Modi, al tien jaar premier, rekent er vast op dat hij nu een meerderheid krijgt waarmee hij de grondwet grondig in saffraan kan herschrijven, saffraan, de kleur van zijn uiterst-rechtse Bharatiya Janata Party.
400
Modi is populair. Hij plaatst India midden op de wereldkaart, alle kampen willen hem als bondgenoot. India kent een economische groei groter dan die van rivaal China. En Modi heeft sinds de inauguratie van de hindoetempel in Ayodya een bovennatuurlijke dimensie. Althans in de ogen van de vrome hindoes die hem volop steunen om van India een hindoestaat te maken.
Om het vage lekenkarakter van de grondwet op te doeken, heeft de BJP samen met haar bondgenoten, een tweederde meerderheid nodig in de Loka Sabha. En als we de trend van recente regionale verkiezingen beetje doortrekken, zit er dat dik in. De alliantie rond de BJP zou tot 400 van de 543 zetels kunnen halen. Alleen in het zuiden is de weerstand nog redelijk groot, in de Hind-belt, groottste dele van het noorden, lijkt er geen maat te staan op de BJP.
Hoe het zo ver kwam? Het beleid van de Congrespartij, die de Indiase politiek tot Modi domineerde, is daar niet vreemd aan. Die Congrespartij, opgebouwd rond de dynastie Nehru-Gandhi, pakte wel uit met een progressief imago, maar dat was dan vooral op diplomatiek vlak, minder binnenlands.
De Congrespartij heeft wel gepoogd het kastestelsel bij de hindoe-meerderheid af te zwakken met onder meer positieve discriminatie. Religieuze en andere minderheden werden niet gediscrimineerd. Maar op het vlak van sociale ontwikkeling en bescherming bleef het erg pover. Dat India nu nog altijd met een ondermaats onderwijsniveau en volksgezondheid zit, kan Modi op zijn voorgangers steken. Evenals de zeer gebrekkige infrastructuur die de economische ontwikkeling sterk heeft afgeremd. Modi is niet begonnen met een neoliberaal beleid, de Congrespartij is hem daarin voorafgegaan.
De zwakte van de oppositie is een van Modi’s grootste troeven.
Sterke wapens
Dat maakt het de hindoe-extremisten van de BJP makkelijker om in te beuken op INDIA, de alliantie van de Congrespartij met andere oppositiegroepen. En beuken doen ze, met alle wapens die ze hebben trachten ze met succes de oppositie de mond te snoeren. Administratie, justitie, media en zeer ruime fondsen zijn enkele instrumenten die Modi inzet om zijn doel, minstens 400 zetels, te winnen.
Speerpunt is het Enforcement Directorate (ED), een overheidsdienst om financiële criminaliteit op te sporen. Laat die ED nu naar schatting 27 keer actiever zijn dan tevoren en daarbij het in 95 % van de gevallen gemunt hebben op opposanten allerhande. Zowel politici als sympathisanten in media, ngo’s enz.
Opposanten krijgen dan wel vaak de keuze om vrijuit te gaan, op voorwaarde dat ze van partij veranderen. En ze doen dat in dichte drommen. Heel wat kandidaten van de BJP zijn bekeerde ex-opposanten. De BJP heeft de voorbije jaren ook vaak rechtstreekse omkoping gebruikt, in enkele deelstaten haalde ze na een verkiezingsnederlaag toch een meerderheid om gekozenen van de Congrespartij, vaak in groep, te bekeren tot de ‘hindutva’ – van India een hindoestaat maken.
Die omkoperij of afpersing is niet gelukt bij de AAP, de “partij van de gewone mens” die in Delhi en Punjaab regeert. Dat deze AAP in 2022 in Punjaab de BJP versloeg, is in Modi’s keelgat blijven steken. ED en justitie hebben een handje toegestoken om wraak te nemen. Op de beschuldiging van corruptie is vorige maand partijleider Arvind Kejriwal aangehouden. Kejriwal is premier van Delhi en daarmee de eerste deelstaatpremier uit de geschiedenis van India om te worden opgesloten. Ook andere leiders van de AAP zitten vast. Aanhangers die wilden betogen tegen die arrestaties, werden dan ook maar opgesloten.
Een manoeuvre om Rahul Gandhi, leider van de Congrespartij, vorig jaar uit de kiesstrijd te weren, mislukte. Hij was veroordeeld, met incluis onverkiesbaarheid, wegens belediging, maar het Hooggerechtshof deed dat intrekken. Zijn partij moet het wel stellen met heel beperkte kiesfondsen, want de belastingdiensten hebben de bankrekening van de partij geblokkeerd. In volle verkiezingscampagne.
Hof en geld
Dat het Hooggerechtshof soms toch nog dwars ligt, zint de BJP niet. Het Hof had er nochtans voor gezorgd dat de hindoe-extremisten hun zijn kregen in Ayodhya waar ze op de in 1992 vernielde moskee, hun grote tempel voor de hindoegod Ram mochten bouwen. De inwijding van die tempel door Modi in februari, was de start van de kiescampagne. Modi kreeg in een majestueuze ceremonie een extra mythische dimensie op weg naar de Hindutva.
Het Hooggerechtshof gooide aan de start van de campagne wel roet in het eten door beperkingen te stellen op politieke giften in de vorm van electorale obligaties waarbij anonimiteit is verzekerd. Met het bevel de gedane donaties openbaar te maken. Het zal wel niemand verbazen dat vooral de BJP zeer ruim begiftigd werd. Bij voorbeeld door een bouwfirma die inmiddels grote overheidscontracten kreeg. Onder de topschenkers ook Lakshmi Mittal, de staalbaron.
Milde schenkers kunnen er zeker van zijn dat het Enforcement Directorate (DE) hen met rust laat. Ze zijn te vinden onder de dollarmiljardairs in Mumbai. Volgens Hu Run, gespecialiseerd in het klasseren van superijken, zijn er nu in deze Indiase stad 92 miljardairs, meer dan in Peking. Modi kan vooral rekenen op de twee rijkste burgers van India, onder de top tien van de wereld: Mukesh Ambani (geschat op 115 miljard) en zijn boezemvriend Gautam Adani. Toen die vorig jaar in moeilijkheden geraakte door onthullingen van speurders bij Hindenburg over manipulaties met aandelenkoersen, werd dat afgedaan als een ‘heksenjacht’. Toen Rahul Gandhi daarover wou interpelleren, werd hij uit het parlement gestoten. Een parlementair onderzoek werd afgewezen, het Hooggerechtshof stelde wat experts aan die snel tot de conclusie kwamen dat er geen vuiltje aan de lucht was. Meer: toen een concurrent tegen Adani in het bedrijf Sanghi Industries wou overnemen, viel de financiële politie binnen in alle kantoren van het bedrijf. Dat trok zijn bod in, Adani kon Sanghi inlijven.
Lofkoren
Tot voor kort waren talrijke universiteiten nog centra waar druk over politiek en maatschappij werd gediscussieerd. Maar ook de meeste daarvan zijn nu gemuilkorfd. De regering heeft aan alle hoger onderwijsinstellingen onder overheidstoezicht, nieuwe leiders geplaatst, zonder uitzondering sympathisanten van de BJP. Elders worden financiers van privé-instellingen zwaar onder druk gezet om geen kritische instellingen of departementen te financieren.
De Indiase media? Die zijn discreet, de mediabedrijven riskeren immers ook bezoek te krijgen van ED of collega’s. De Indiase media blaken van gezagsgetrouwheid. Waar nog kritische stemmen opgaan, komen Modi’s vrienden op de proppen. De eertijds kritische tv-zender NDTV werd opgekocht door… Adani. Sindsdien zingt die zender mee in het lofkoor voor Modi.
Lofkoren, dat geldt ook voor de rest van de wereld. Welke leiders jammeren erover dat India een “illiberale democratie” is, geen haar beter dan die van de Hongaarse premier Viktor Orban en co. Dat hindoemilities lynchpartijen organiseren tegen moslims en Modi aan Israëls kant staat, lijkt weinig moslimleiders te deren. Integendeel, de Emiraten, de Saoedi’s en andere potentaten hebben grootse projecten met het India van Modi. Dat India de sancties tegen Rusland te eigen bate omzeilt (gelijk heeft het wel), Brussel en Washington weten dat wel maar knijpen de ogen dicht.
De BJP spant ook meer en meer de diaspora voor zijn kar. Organisaties verbonden met de BJP zijn actiever dan ooit in de vele landen met grote Indiase bevolking, zoals in het Verenigd Koninkrijk, de VS, Canada, talrijke landen in Afrika en het Midden Oosten.
Wat als het blok van de BJP op 4 juni, dag van bekendmaking van de resultaten, met 400 zetels pronkt en de Indiase grondwet van 1950, waarmee India min f meer een lekenstaat werd, onderuit haalt? Dat zal hoogstens wat beleefde kritiek geven. Modi kan op beide oren slapen, dankzij de nieuwe wereldverhoudingen met een diplomatie à la carte is hij ongenaakbaar.
