Trump herhaalde het nog een keer tijdens zijn inauguratiespeech op 20 januari: de VS zal aan gebiedsuitbreiding doen. Gewoon. Wij nemen dit en het is van ons.
Nu is dit in verband met Groenland helemaal niet nieuw. Staatssecretaris William H. Seward schreef er een rapport over tijdens het Presidentschap van Abraham Lincoln en kwam tot hetzelfde besluit. Dit moet bij ons. Democraten én Republikeinen waren het er roerend over eens.
Nu is Groenland deel van Denemarken, een bondgenoot in de NAVO. Het is een gigantisch groot land met een BBP van slechts 3,5 miljard US$, een bevolking van nog geen 60.000 mensen, waarvan de helft Inuit, een inheemse groep die ook in Canada en Alaska leeft.
De VS hebben er nu al een militaire basis in Pituffik Space, er is een akkoord voor militaire samenwerking en er worden grondstoffen ontgonnen.
Maar de VS wil meer. Anderhalve eeuw geleden ging het uiteraard niet om olie of zelfdzame aarde, wel om steenkool en sulfer.
Donald Jr ging alvast op bezoek, met het vliegtuig van papa. En kijk, meteen verschenen de opiniepeilingen die aangaven dat een meerderheid van de bevolking echt wel bij de VS wil. De Eerste Minister verbeterde gewoon met de stelling dat Groenland onafhankelijkheid wil.
Dit is ‘geopolitiek darwinisme’ zo luidt de kritiek nu, de groten eten de kleintjes op. Net zoals met Panama.
