Graag ongelijk: Trump 2

· 1 november 2020 Like

Verslaggevers van VRT en VTM in de VS verwachten dat president Donald Trump deze week in het zand bijt. Maar jammer genoeg vrees ik dat ze ongelijk hebben. Op de valreep een pronostiek: Trump wordt herkozen als president van de Verenigde Staten van Amerika. Niet door een meerderheid van de kiezers, maar door een meerderheid aan kiespersonen, zoals in 2016.

In 2016 haalde Trump ook 2,7 miljoen minder stemmen dan zijn rivale Hillary Clinton, maar hij won ruim in het kiescollege. Vermoedelijk wordt het nu minder ruim, maar als hij het nationaal met miljoenen stemmen minder, toch haalt in swing states als Florida en Pennsylvania, en daar ziet het volgens mij naar uit, maakt hij veel kans op 270 kiespersonen, genoeg voor herverkiezing.

Vanwaar die blijvende steun voor Trump? Zijn kiezers zijn ‘gelovigen’, evangelisten en andere trumpisten, die vinden dat hij zijn beloften nakwam. “It’s the economy stupid”, zei Bill Clinton, en op dat vlak pakt Trump bij zijn gelovigen uit met cijfers. Andere cijfers, zoals het aantal covid-besmettingen, worden overdrijvingen genoemd….En de achterban gelooft. Dat hij 550 miljard dollar beloofde voor infrastructuurwerken en daarvan 0 realiseerde (de Muur met Mexico valt niet in die rubriek) deert niet.

Topkiezers

Het is vooral dit geloof dat bergen verzet, dat de achterban mobiliseert. Genoeg om vastberaden een stembiljet Trump in te vullen, terwijl de concurrentie het vooral moet hebben van de minder mobiliserende massale afkeer voor zijn persoon. Massaal, dat is dan vooral in staten als Californië, Illinois, Massachusetts en co waar Biden hoog zal scoren en waar de kandidaten niet eens campagne voerden. Maar wat heb je aan 70 % als je er maar 50 nodig hebt, de rest weegt niet door, terwijl enkele stemmen in de zogenaamde swing staten wel de doorslag geven. Hier geldt niet het beginsel van één burger = één stem.

En als er toch iets zou haperen, kiest justitie in verdere instantie mee. Trump heeft de federale rechtbanken volgestouwd met aanhangers die te maken krijgen met de vele betwistingen over de geldigheid van stembiljetten. Tenslotte gaat het laatste woord naar 9 kiezers, de rechters van het Hooggerechtshof, waar Trump een meerderheid aan trouwe kiezers heeft. Hij heeft er zelf drie van aangeduid. Het is al eens gebeurd: in 2000 koos het Hooggerechtshof de president van de VS, Bush jr.

Ik hoop zo hard ongelijk te krijgen.

Tsjernenko

Een duel Biden-Trump. Ik denk aan wat Jan Debrouwere van de Belgische KP – ooit het “oog van Moskou” genoemd – me ooit vertelde: “Toen ik in 1984 op tv de nieuwe Sovjetleider, Tsjernenko, zag, besefte ik dat dit regime ten onder ging, ze moesten de man met twee ondersteunen om recht te blijven. Aan het beeld van de leider zag men de neergang”. Michail Gorbatsjov kon nadien de neergang niet tegenhouden. De VS die de keuze hebben tussen Trump en Biden… is dat dan geen beeld van neergang?

Deel dit artikel
Freddy De Pauw info.

Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws – over trends in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.

zie ook